ఘోష
సాయి బ్రహ్మానందం గొర్తి
తెలతెలవారుతూ -
కోడి కూతతో పోటీపడే
పాలవాడి సైకిలి బెల్లూ -
పనిపిల్ల చేతిలో
గిన్నెల భూపాల రాగాలూ -
గుమ్మం ముందు
ఉదయించిన వార్తలూ -
వరండాలో కాఫీ చప్పరిస్తున్న
వార్తాపత్రికలూ -
మంత్రపుష్పాలతో దేహం కప్పుకున్న
దేముడి పటాలూ -
వెలుతురు కళ్ళు పొడిచినా
ముసుగు తీయని బద్దకాలూ -
మత్తెక్కిన నిద్రని కుదిపేసే
వంటింటి వాసనలూ -
ఇవన్నీ ఒకప్పుడు
దేహాన్ని ఆవరించుకున్న అనుభవాలు!
రోజంతా పలకరించే ఆత్మ బంధువులు!!
ఇప్పుడు -
కొత్తగా చొరబడిన రంగుల గారడీ
మా పె(ప)దాలు తను తీసుకొని,
దాని చెవులు మాకిచ్చి -
తన గొంతుతో
మా మాటలు నొక్కేసి -
ముఖాన కృత్రిమత పూసి
మా నవ్వులకీ, రోదనలకీ, విరామాలకీ -
సమయాన్ని కేటాయించింది.
ఇప్పుడు తీరికలేని పక్షుల్లా
మౌనంగా తలూపే క్షణాల్లా
లోతుగా గొంతుకోసుకుపోయిన
మృత జీవుల ఘోష మాది.
ఈ దేహాలకి ఆప్యాయతల లేపనాలు ఎవరు పూస్తారో?
మౌన సమాధిపై మాటల గుచ్ఛం ఎవరుంచుతారో?
అనుభూతుల నిన్నకి పునర్జన్మ ఎవరందిస్తారో?