4. కొంబు కొళల – మాయామాళవగౌళ రాగము, అట తాళము.

చారు మురళి మ్రోయించి వెడలిపోయెను నమ్మించి
వారిజనాభుని మది కోరుచు కుందెనె యమ్మా

గోపుని వార్తలకు తాప మధికమాయె నమ్మా
గోపజనుల గూడిన శ్రీపతి రంగవిఠలా

5. పోపు హోగోణ – ధన్యాసి రాగము, ఆది తాళము.

వేగ వెడదాము రారా రంగ
వేగ వెడదాము రారా

పాండవులు కౌరవులకు జూదమాడి యోడి రంట
రాజసభను విడవాలంట రంగవిఠలుడు రావాలంట

6. నందనందన – వసంతరాగము, అఠతాళము.

నందనందన పాహి గుణవృంద
సుందరరూప గోవింద ముకుంద

దినకరభవపాల కనకాంకితచేల
జనకజాలోల జనకానుకూల

పవనజపరివార యవనవిదార
నవరత్నహార నవనీతచోర

తుంగ విహంగతురంగ దయాపాంగ
రంగవిఠల భవభంగ శుభాంగ

ఉగాభోగములు

ఇంతకు ముందే చెప్పినట్లు కన్నడములో వచనములు సుప్రసిద్ధములు. వచన శైలిలో తాళము లేక రాగయుక్తముగా పాడడానికి అనుకూలముగా వ్రాయబడినవే ఉగాభోగములు. సామాన్యముగా త-న-న, త-ద-రి-న లాటి అర్థముకాని ఊత పదాలతో రాగాలాపన చేస్తారు. ఈ ఉగాభోగములలో రాగాలాపన అర్థవంతములైన పదాలతో ఉంటుంది. తరువాతి వాగ్గేయకారులకు ఇవి కరదీపికలాంటివి. కింద శ్రీపాదరాయల ఉగాభోగములలో రెంటిని మీకు పరిచయము చేస్తున్నాను:

కరుణది తనుమనధనంగళెల్లవు
నిన్న చరణకమలకొప్పిసిద బళిక
మరళి ఎన్న మరుళుమాడువరె
సరకు ఒప్పిసిద మ్యాలె సుంకవుంటె దేవా
కరుణాకర నిన్న చరణదడియొళిట్టు కాయో రంగవిఠల

దయకై తనుమనధనమ్ము లన్నిటి
నీదు పదకమలములం దుంచితిని
మఱిక నన్ను మాయ జేసెదవె
సరకు నొసగితిని పిదప సుంక మేల నయ్యా
కరుణాకర నీదు యడుగులందు జేర్చికావుమ రంగవిఠల

ధ్యానవు కృతయుగది
యజన యజ్ఞవు త్రేతాయుగది
దానవాంతక దేవతార్చనె ద్వాపరయుగది
ఆ మానవరిగెష్టు ఫలవో అష్టు ఫలవు
కలియుగది గానదలి కేశవ యెనలు
కైగొడువను రంగవిఠల

ధ్యానము కృతయుగమున
యజ్ఞయాగము త్రేతాయుగమున
దానవాంతకుని దేవతార్చన ద్వాపరయుగమున
ఆ మానవుల కెంత ఫలమో యంతె ఫలము
కలియుగమున గానమున కేశవ యనగ
కాపాడును రంగవిఠలుడు

ఈ ఉగాభోగము విష్ణుపురాణములోని కింది శ్లోకమునకు అనువాదమే!

ధ్యాయన్ కృతే యజన్ యజ్ఞైః
త్రేతాయాం ద్వాపరోऽర్చయన్
యదాప్నోతి తదాప్నోతిః
కలౌ సంకీర్త్య కేశవం