ఆమె తన సెల్‌లో ఒక నంబర్ డయల్ చేసింది. అవతలి పక్క గొంతు మొదటి రింగుకే. “హలో నిసీ! బాగున్నారా? ఏమిటిలా అకస్మాత్తుగా!” కొంచెం ఆందోళన ధ్వనించింది గొంతులో.

“కుమార్ మీరండీ మనిషి అంటే. ఇంత త్వరగా పిలవగానే ఎలా పలుకుతారో? నాకెప్పుడూ ఆశ్చర్యమే. ఒక పిలుపులో పిలిచితే పలుకుతావట. ఆపద మొక్కుల సామీ…” అని పాడింది.

“మీ పాట వినిపించడానికి పిలిచి ఉండరు. కనీసం హిందీలోనో, ఇంగ్లీషులోనో పాడితే నాకు అర్థమన్నా అయేది. ఏమిటి విశేషం?” – కుమార్ అద్వానీ.

“నేను వెంటనే పారిస్ వెళ్ళాలి.”

“ఎందుకూ?”

“మనిద్దరం కలిసి వెడదామన్నారుగా అంతకు ముందు. ఇవ్వాళ వెళ్ళాలనిపిస్తున్నది.”

“ఆల్ రైట్! సంతోషం. ఐ విల్ హేవ్ ది జెట్ రెడీ. మీరు కెనడీకి వచ్చాక మళ్ళీ నన్ను పిలవండి. మనిద్దరం కలిసే వెడదాం. నేను న్యూయార్క్ లోనే ఉన్నా. లక్కీ మీ” – కుమార్.

నిసి, తను కుమార్‌తో పారిస్ వెడుతున్నాననీ, అక్కడి నుండీ మళ్ళీ మాట్లాడుతాననీ లాజ్లోకి పేజ్ చేసి చెప్పింది.

పరిగెత్తుకు వచ్చాడు లాజ్లో. “మళ్ళీ కుమార్! మాట్లాడితే కుమార్! ఈ బిలియనీర్ ఒకడు దొరికాడు నీకు. నన్ను ఇక్కడ ఈ మెస్‌లో వదిలేసి కుమార్‌తో షికార్ కొట్టటానికి వెళుతున్నావా? నీకసలు లాయల్టీలు లేవా?”

“ఇడియట్! నీ పని కోసమే వెడుతున్నా. ఐతే కుమార్ అద్వాని నీకెందుకు సహాయం చేస్తాడు? ప్లస్ ప్రైవసీ ఇష్యూ లేదూ? నేనెలా చెపుతాను అతనికి ఇక్కడి సంగతులన్నీ” – అంది నవ్వుతూ నిసి. “నీకుందా ప్రైవేట్ జెట్? పోనీ నీ జెట్లోనే వెళ్తా. వ్యవహారం సరి చెయ్యాల్సింది నీదా? నాదా?”

కొన్ని గంటల తర్వాత ఆమె చార్టర్డ్ జెట్లో పారిస్ కేసి పయనిస్తోంది. కుమార్, నిసి పొటేటో చిప్సు తింటూ డయట్ కోక్ తాగుతూ పేకలతో డిగ్ ఆడుకుంటున్నారు. ఆమె ఆడుతూ లోలోపల డాక్టర్ నెల్సన్ చావు – ఆ కేస్ గురించి ఆలోచిస్తున్నది. ఈ కేస్‌లో కుమార్ సహాయం ఇంకా కొంత తీసుకోవాలని ఆమె నిశ్చయించుకుంది.

“కుమార్! మీరు ఒక పబ్లిషింగ్ ఎంపైర్ అధిపతులు. మీ చేతిలో ఎన్నో మేగజీన్లు ఉన్నయ్. నాకు కొంత సహాయం కావాలి మీ ద్వారా, నే వెళ్ళే పనిలో.”

“నేనేదో నాతో ఓ రెండు రోజులు తిరగటానికీ, కాసేపు హస్కు కొట్టటానికి వచ్చారనుకున్నా. ఏమిటో చెప్పండి.”

“ఒక వ్యక్తి కావాలి. అతను ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉంటున్నాడో మీరు కనిపెట్టి నాకు చెప్పాలి.” ఆమె కాగితం మీద అతని పేరు, ప్రొఫెషన్ రాసింది. అతను చదివాక చిన్న ముక్కలుగా చింపేసింది. ఆమె విచిత్రమైన చేష్టలకు కుమార్ ఆశ్చర్యపడలేదు. ఆమె వివేకంపై అతనికి నమ్మకం.

ఆ రాసిన పేరు చూసి కుమార్ ఆశ్చర్యంగా చూసాడు. “ఈయన ఎక్కడ ఉండేదీ అందరికీ తెలుసు గదా!”

“నా అనుమానం నిజమైతే, ఇతను ఇప్పుడు ఇంకో చోటికి మారిపోయి గుప్తంగా ఉంటున్నాడని. మీకు సెలెబ్రిటీ రియల్ ఎస్టేట్ గురించి మేగజీన్లు ఉన్నయ్. వారికి రియల్ ఎస్టేట్ సలహాలు చెప్పి వారి తరఫున కొనుగోలు చేసేవారూ మీకు తెలిసి ఉంటారు. అందుకని. కాని ఈ సమాచారం గురించి అడుగుతున్నట్లు ఈ కాగితంలో వ్యక్తికి తెలియకూడదు. అతనికి ఇప్పటికే చాలా అపకారం జరిగింది. అతనికి ఇంకా ఆపదలు జరక్కూడదు. మీరు ఈ పని చేసేలోగా నేను కొన్ని ఫోన్లు చెయ్యాలి. మీ కంప్యూటర్ వాడుకోవాలి.” అంది డాక్టర్ నిసి షామల్. అతడు విస్మయంతో తలూపాడు.

కుమార్ తర్వాత ఆమెను కేబిన్లో కలిసి, “అతడు ప్రొవాన్స్ లో నీస్ కు దగ్గర కొండల్లో ఒక విలేజ్ లో ఉంటున్నాడు. నాకు 29 తారీఖున అతన్ని కలవటానికి పర్మిషన్ ఇచ్చాడు” అని చెప్పాడు.

“నీస్? నిజంగా! నీస్ దగ్గర్లోనా!” ఆమె కళ్ళు సంతోషంతో మెరిశాయి. చకచకా, తన ఐఫోన్ లో ఒక వ్యక్తికి ఏదో టెక్స్ట్ మెసేజ్ పంపింది. వెను వెంటనే ఆమెకి వెనక్కి సమాధానం వచ్చింది.

“కుమార్. లైఫ్ ఈజ్ వండర్ ఫుల్. అద్భుతం! ! పారిస్లో రెండురోజులుండి తర్వాత నీస్ వెడదాం. సరేనా?”

“ఫైన్. పారిస్లో హోటెల్ మరిస్, నీస్ దగ్గర్లో మౌంట్ ఎజ్ -షాటో. మీకు చాలా నచ్చుతుంది. పని పూర్తయ్యాక, నీస్ నుండి న్యూయార్క్ మనం తిరిగి వెళ్ళొచ్చు.”

“ఐ లవ్ ఇట్!”

సెప్టెంబర్ 29, మధ్యాహ్నం. నీస్ నగరం. ఫ్రాన్స్.

కుమార్ అద్వానీ, నిసీ కోరినట్లు ఇంటర్నేషనల్ మ్యూజిక్ స్కూల్ వద్ద ఆమెను కార్లో దింపి తన అపాయింట్మెంట్‌కి వెళ్ళిపోయాడు.

నిసి లోనికి వెళ్ళి అక్కడి వారికి తనని పరిచయం చేసుకుని, ఆమె ఐడెంటిఫికేషన్ చూపించి, రిసైటల్ హాల్లో స్టూడెంట్లు కూర్చున్న గేలరీలో కూర్చుంది. నిసి ఆ రోజు చాలా ఉత్సాహంగా ఉంది. ఆమె చమ్కీ కోట్, మిలమిలలాడే పొడుగాటి స్కర్ట్ వేసుకుంది. ఆమెకు అషర్ ఆ రోజు ప్రోగ్రాం ఇచ్చాడు. ఆమె ప్రోగ్రాం చూసింది.

విక్టర్ బెర్నెట్టీ అండ్ స్టూడెంట్స్ ఆన్ పియానో ప్రెజెంట్:
బాఖ్ -మిన్యుఎట్ ఇన్ జి మేజర్
షోపాన్ – ఫేంటసీ ఇంప్రోంప్టూ
మోజార్ట్ -సొనాటా ఫర్ టూ పియానోస్ ఇన్ డి మేజర్
(విరామం)
ఫ్రాన్సిస్ పులెన్క్ -కన్చెర్టో ఫర్ టూ పియానోస్.

నిసి గుండెలు దడదడలాడిపోతున్నాయి. ఇది ఆమెకు సరికొత్త అనుభవం. పియానో కాన్సర్ట్ వింటానికి వచ్చిన అతిథులతో, చిన్న, పెద్ద స్టూడెంట్లతో హాల్ నిండి ఉంది. కాన్సర్ట్ మొదలయ్యి చక్కగా సాగుతున్నది.

ఆఖరుగా – కన్చెర్టో ఫర్ టు పియానోస్ – అందులో ఫస్ట్ మూవ్‌మెంట్ చివర్లో, కంపోజర్ ఫ్రాన్సిస్ పులెన్క్, ఒక ఇండొనీషియన్ పీస్ అమర్చాడనీ, కాని దాని బదులుగా డాక్టర్. నిసి షామల్ ఒక సౌత్ ఇండియన్ పీస్, మోహన రాగ తాన వర్ణము వాయిస్తుందనీ, ఆ తర్వాత ప్రొఫెసర్ విక్టర్ బెర్నెట్టీ, ఆ స్కూల్ స్టూడెంట్ కలిసి, ఏ మార్పూ లేకుండా మిగతా భాగాలు పూర్తి చేస్తారనీ – అనౌన్స్ చెయ్యబడింది.

నిసి గుండెలు దడదడలాడుతుండగా, మ్యుజీషియన్స్‌తో స్టేజ్ మీదకు వెళ్ళింది. వారితో కలిసి శ్రోతలకు ‘bow’ చేసింది. తర్వాత విక్టర్ బెర్నెట్టీ ఆదేశించినట్లు, అతని పియానో వద్దే అతనికి కుడిపక్కగా అదే సీట్ మీద నిసి కూర్చుంది. ఎదురుగా ఉన్న పియానో వద్ద మ్యూజిక్ స్కూల్ విద్యార్ధి కూర్చున్నాడు. కన్చెర్టో మొదటి భాగం మొదలయ్యింది. నిసి శ్రద్ధగా వింటూ పియానో కీబోర్డ్ మీద విక్టర్ చేతుల విన్యాసాన్ని చూసింది. అతడి ముఖంలో సన్నని చిరునవ్వు. పియానోలో నిమగ్నమై ఉన్నట్లే ఉండి, తన విద్యార్ధులకేసి చూసి నవ్వుతూనూ, శ్రోతల్తో మాట్లాడుతున్నట్లే ఉంటాడు.

అతడు తనకు సంకేతం ఇచ్చినప్పుడు మోహనరాగములోని తానవర్ణము ‘నిన్ను కోరి ఉన్నార నిఖిల లోకనాయక’ వాయించింది. శ్రోతలు ఆ ఆకస్మికమైన మార్పును కొంచెం ఉత్సుకతతో వినడం మొదలుపెట్టి చివరికి ఆనందంగా స్వీకరించారు.