A review of Telugu Women Writers 1950 – 1975 by Malathi Nidadavolu
Telugu Women Writers 1950 – 1975
A Unique Phenomenon in the History of Telugu Fiction
(First Ed. 2008) ISBN: 978-1438264189
Telugu Women Writers 1950 – 1975
A Unique Phenomenon in
the History of Telugu Fiction
The book starts with a crisp foreword. Malathi writes: “ In the past several centuries, women writers were quiet and anchored in religion. Present day writers are highly vocal, and are anchored to ideologies. Historically positioned between these two groups, approximately, one hundred women have created distinctive fiction for a period of two and a half decades. This book is an attempt, however small, to examine their contributions contextually, and demonstrate that they, quiescent on the surface, had raised potent questions, expressed unconventional views powerfully in their fiction.”
In six short chapters Malathi tries to do justice to her chosen agenda. She sets herself to address three issues. Telugu women’s education and scholarship, their status at home and in the society, and their talent as writers during the period 1950-1975. One may ask, why this particular period? Simple. She answers that question elsewhere in the book. First: As a writer Malathi belonged to that generation and is very familiar with the social conditions of that time. She published several short stories during that period. Second: There was a lack of all-encompassing critical work on the fiction by women during this period. And lastly, she was afraid that this whole corpus might disappear if somebody did not bring it to the fore.
As one who belonged to the same generation, I tend to agree with two of her three reasons. One is that she made a name for herself as a short story writer during that period (I have read quite a bit of her fiction from those days), second is that there isn’t much of critical appreciation or analysis of the women’s fiction that was published during that period. I would disagree with her fears that the fiction of that period might disappear and be forgotten in the course of time.
In the first chapter Malathi traces the evolution of women writer from the eleventh to the nineteenth century. She narrates a couple of anecdotes on Molla who has written the tale of Rama in a very simple meter using the simplest possible diction. The treatment meted out to Molla by the traditional classicists because of her caste was well exemplified. At the same time her repartee and wit were cleverly documented. In addition, Malathi clearly identifies how scholars have time and again misinterpreted Molla’s humility as ignorance. She also has recognized the importance of scholars like Utukuri Lakshmikantamma. Malathi boldly, but reasonably raises some relevant questions on the doubts raised by the university-bred research scholars like Nayani Krishnakumari and Malayavaasini, as to the authenticity of a popular “story” in existence regarding a discussion between Mohanamgi and Krishnadevaraya. Mohanamgi was emperor Krishnadevaraya’s daughter. Utukuri Lakshmikantamma (1917-1997), a reputed scholar, in her book Andhra Kavayitrulu, narrated a story that Krishnadevaraya encouraged Mohanamgi to write an epic. Malathi, after reading this story, assumed that female scholarship existed in royal families and the male family members supported women’s writing. The authenticity of this story was questioned by the university scholars. Then, Malathi politely asks: Who made up the story? Under what circumstances? Why then, in the story there was a mention of ‘ridicule of female writing?’
In this chapter Malathi gives a bird’s eye view of the women’s education, the apparent growth of middle class that developed a set of new values changing the scenario dramatically. The evolution of women’s writing from oral tradition to bhakti and to the generation of the 50’s was clearly narrated.
In the next chapter, Malathi tells about the women writers’ education. Some of the popular writers haven’t even finished high school but were able to write excellent fiction. Case in point was Lata (Tenneti Hemalatha Devi). Some of the prolific writers like Sulochana Rani, Malthi Chandur, Koduri Kausalya Devi, etc., have high school education. They have read later on extensively, educated themselves on their own as well as if not better than the college graduates. One of the unique writers in this group is Ranganayakamma who excelled in her craft more than any one else. For some others, in addition to their higher education, their family status, i.e., social status helped them to nurture their craft to become writers of some repute. To name a few, Chaganti Tulasi (daughter of Chaganti Somayajulu, popularly known as Chaso, the famous short story writer), Turaga Janaki Rani ( a relation of Gudipati Venkata Chalam, popularly known as Chalam), and a few others. Literary heritage and the family encouragement have contributed to become writers, but these alone did not make them good writers. Thery have diligently worked at their craft. Malathi narrates very powerfully the reluctance of the Telugu Sahitya Academy to accept, acknowledge and reward these writers for almost three decades. She was genuinely upset at the behavior of the Academy. Here I am tempted to say: So what? When did the Academy try to do the right thing at the right time? Personally, I would ignore it but for reasons of historicity, I agree with her.
In the third chapter (entitled Themes) Malathi critically analyzes the themes dealt with by these women writers. ‘The multifaceted terrain of contemporary life’ was well narrated in the stories of writers such as Lata, Ranganayakamma, Malathi Chandur, Dwivedula Visalakshi, Vasireddi Sita Devi, Madireddi Sulochana, D. Kameswari, and a few others. Chaganti Tulasi, Kalyana Sundari Jagannath, P. Sarala Devi, R. Vasundhara Devi and Malathi, though wrote fewer short stories than others, yet ‘have a firm grasp on the middle class problems at home, issues they faced in society due to the higher education they received, and the fast changing moral and ethical issues’. In this chapter Malathi analyzes a number of short stories in reference to their themes. A few of these are worth mentioning. For example P. Sarala Devi’s eduru cusina muhurtam, Kalyana Sundari Jagannath’s maadamta mabbu, aartanaadam by Ranganaayakamma, and P. Sridevi’s classic story expressing the shallowness of the middle class life styles and values in vaaLLu paaDina bhoopaaLa raagaM. Bhanumati Ramakrishna has excelled in creating light but cogent delicate humor with the mother-in-law as the main character. Sulochana Rani has been very successful with romantic themes. About a dozen of the stories analyzed in the book are available on www.thulika.com in English translation. Malathi attempts to analyze stories from the fifties and sixties by the women writers that touched topics such as social evils and human conditions, the problems in the home front, identity awareness, and vocalize protests, personal problems facing an educated woman, social evil such as caste, hunger self-awareness of the working class and so on. After reading Malathi’s expose`, on hindsight, one would certainly lament how such a huge canvas was ignored by the contemporary scholars and critics. And, one would be tempted to conclude it was deliberate exclusion.
In the next chapter she discusses at length the craft of making the fiction. The language, the middle class issues the women writers addressed in their fiction have captured the imagination of the readership extremely well. And, in spite of the neglect of the Academy, the readers were looking forward to reading more in the same genre. During this period, the women writers were paid twice as much as their male counterparts. A few male writers used female names to have their stories accepted for publication. Malathi writes that some of the women writers were paid advances even without submitting outlines. Such was the fever in those days. Here I would say one thing Malthi does not know. Almost all college students used to read the fiction by the women writers, and of course, never publicly acknowledged or discussed the fiction. Such was the demand for these writers in those days!
In the following chapter the author discusses humor. One writer stands out, as has been previously mentioned, Bhanumati Ramakrishna. Some writers played on the language, idiom, etc. ‘The humor and sarcasm are built-in tools in our culture, possibly therapeutic. And it is hard to convey these connotations trans-culturally,’ says Malathi. And, one has to agree.
The concluding chapter summarizes and raises a few questions, too. Malathi asserts that ‘the women writers of the period developed a new form that did not lend itself to critical evaluation based on western criteria.’ This might be debatable. The statement that the ‘critics have consciously ignored for reasons only they can explain’ is probably closer to the truth.
The female characters were depicted as shrewd and pragmatic, some in charge of their own destiny, clearly visible as a marked change in the perceptions of the women writers. ‘The women writers of this era were unassuming in real life, cherished traditional values, while registering their dissent,’ says Malathi. I would say that it is true with most of the women writers. There were a few on the fringe. She concludes with her clear understanding of ‘feminism,’ and why she does not care for labeling as such. She says, that ‘ feminism in Andhra Pradesh came to be writing exclusively women’s heart rending status in our society and blaming it entirely on the male population. This kind of lopsided perception hurts creativity.’
The monograph, a labor of love that took several years for Malathi to write, has a very affectionate and heart warming introductory write-up by Sarayu Rao, daughter of Malathi Nidadavolu. It is a delight to read this nice piece from a daughter to the mother. Sarayu is an upcoming television actress and has earned laudable credits as an accomplished actress on stage as well in Shakespearean plays. There is a second foreword by Kalpana Rentala, a well-known Telugu writer. Kalpana raises again the good old question that why the literary critics always fail to put Bhandaru Acchamamba’s story streevidya on par with diddubatu by Gurajada Apparao. A valid question indeed!
Malathi Nidadavolu has worked for over twenty-five years on this monograph. She has interviewed a number of writers, read their works extensively. The rigor with which she pursued the task shows in the book. And it is regrettable that such important work has to be self-published.
Finally, there are a few typographical errors, and in the second edition (hopefully the book will see a second printing!) I would prefer the footnotes be more comprehensive and be moved to the back of the book to an expanded index. I have no hesitation to recommend strongly to our readership to buy the book, read it and enjoy.
Copies can be ordered from : Amazon.com
Vaidehi Sasidhar అభిప్రాయం:
November 2, 2008 3:56 pm
A comprehensive and interesting review. The book indeed shows her dedication, hard work and in depth analysis. It sure is “heart warming” introduction by Sarayu Rao as you rightly put it.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు అభిప్రాయం:
November 11, 2008 9:19 pm
Congratulations to Malathi గారు on completing the project she started a quarter century ago! I wish she wrote this in Telugu as it would have gained a much wider well-deserved discussion. Veluri గారు gave a good synopsis of the work but what the book needs is a more critical review.
Kodavalla Hanumantha Rao
baabjeelu అభిప్రాయం:
November 12, 2008 6:05 am
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు గారూ, నమస్తే. మీరు రాసినట్టు ఈ పుస్తకాన్ని తెలుగులో రాసినట్టుంటే మరీ బాగుండేది. వేలూరి గారు ఇచ్చిన synopsis బాగుందనడం మాత్రం బాగోలేదు.
She concludes it with clear understanding of feminism అని వేలూరి వారు వొప్పుకున్న paragraph ని ఎలా వొప్పుకోవాలీ? “blaming it on entirely on male population” lopsided ఎలా అయిందీ? మగవాళ్ళ వల్ల కాకపోతే ఇంకెవరివల్ల ఆడవాళ్ళు అలా వున్నారు? పశు పక్ష్యాదులూ, చెట్లూ చేమలూ అష్టదిక్పాలకులూ మరియూ పంచభూతములూ మధ్యలో జొరబడలేదే?
లూషన్ చెప్పింది అక్షరలక్షలు కదా? ఆడపిల్ల పాడయిపోయిందని సంఘం బాధపడి పోవడం మగవాడివల్లేకదా? పాడైపోయింది, పాడైపోయింది. మన పరువు గంగలో కలిసిపోయింది అని గగ్గోలు పెట్టేది ఆ ఆడపిల్లని పుట్టించిన వాడూ, ఆ పిల్ల టోడబుట్టిన మగవాళ్ళూ కాదా? కాదా?
ఆయనెవరో, “లక్ష్మన్న” గారి “రే” వ్యాసం కి రాసిన అభిప్రాయంలో ఇక్కడంతా పాత తరం అనీసేరు. నిజవేఁ కాబోలు. కానీ ఇంత పాత తరం అనుకోలేదు. పుస్తకాన్ని సమీక్ష చెయ్యడం అంటే అబ్బో అబ్బో అని పొగడక్కర్లేదు. వొప్పుకోని విషయాల్లో ? పెట్టలి సమీక్షకుడో, synopsis రాసేవాళ్ళో.
హనుమంతరావుగారూ, మీరు చెప్పినట్టు ఈ పుస్తకం needs more critical review. అయినా 2008 లో డెబ్భయ్యైదు ముందు నవలామణులు రాసిన వాటి గురించి రాసిన పుస్తకం పాచి బూరి. పర్లేదు, బానేవుంది అనడం “సరస్పతికి” అపచారం. అలా అనడం వలన నిడదవోలు మాలతి గారిని అవమానించినట్టు కాదు. మనలోని lopsidedness ఇంకా అలాగేవుందని వొప్పుకోడం.
హనుమంతరావుగారూ, మీరొప్పుకుంటారేమో గానీ, నేనొప్పుకోను.
Malathi Nidadavolu అభిప్రాయం:
November 12, 2008 3:33 pm
I am grateful to Veluri garu for reading the book and the review.
Vaidehi, thanks for your kind comments.
Kodavalla Hanumantha Rao garu, thanks for your kind abhinandanalu. I explained my reasons for writing this book in English.
Baabjeelu, Since you say you mean no offense to me personally, none is taken. Thanks for your expressing views. However, I would like to add that a sameeksha is intended only to introduce the book to the public.Maybe, meaningful discussion and critical reviews are possible after you read my book. (Maybe this is my way of getting a couple of books sold :))
For the record, my book is not about feminism.
Thanks.
Malathi Nidadavolu
lyla yerneni అభిప్రాయం:
November 13, 2008 2:44 pm
“For the record, my book is not about feminism.”-Malathi Nidadavolu
Thank God!
Very interested in reading what you had to say about these women writers. I read some of them, and I love their story telling. They are very lively.
Veluri increased my interest in the book.
Amazon లో చూశాను. ఇప్పుడు లేవు పుస్తకాలు. త్వరలో వస్తాయి అని ఉంది. మాలతీ! మీ పుస్తకం కోసం ఎదురు చూస్తాను.
లైలా.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు అభిప్రాయం:
November 13, 2008 11:04 pm
మాలతి గారికి,
I did not find the exact reasons why you wrote in English – I might have missed. In your foreword, you did mention Women Writing in India and Knit India through Literature as two major works that set Telugu women’s writing in the larger context; I assumed you wanted to supplement them with a more critical analysis and hence you wrote in English.
మీకు పుస్తక సమీక్ష అంటే పుస్తక పరిచయం. నాకు సమీక్ష అంటే గుణదోష విచారణ చేసేది, కేవలం పరిచయం చేసేది కాదు. నిఘంటువు ప్రకారం సమీక్ష అంటే తీవ్రమైన చూపు, జాగ్రత్తగా పరిశీలించేది.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
baabjeelu అభిప్రాయం:
November 14, 2008 6:16 am
నిడదవోలు మాలతిగారికి,
నేను మీ పుస్తకం గురించి రాయలేదు. చదవలేదు కాబట్టి. “సినాప్సిస్” లో “ఉటంకించిన” ఆ “పేరాగ్రాఫ్” గురించే రాసేను. మీరే వేదిక మీదకొచ్చేరు కాబట్టి, సూటిగా మిమ్మల్నే అడగొచ్చు, మీ పుస్తకంలోని “పేరాగ్రాఫ్” ల గురించి. స్త్రీ వాదం గురించి కాదు మీ పుస్తకం, మీ దృ(సృ)ష్టిలో. బతికించేరు. కానీ, “The woman writers of this era were unassuming in their real life. Cherished traditional values. While registering their dissent.” says Malathi. దీని గురించేవంటారు?
మాలతిగారూ - Would you please explain why somebody has to be usassuming in their real life? Is it a virtue? Is it good? While maintaining unassuing in real life, cherishing traditional values. At the same time registering their dissent???? Have they cherished or maintained? My experience was their escape route is “cherishing” traditional values. I am writing about women of that era, not writers you listed..
మాలతిగారూ - మీ పుస్తకంలో మీ ఇష్టవొఁచ్చినట్టు రాసుకోవచ్చు. “రీడబిలిటీ” వుంటే (వేలూరి వారి భాషలో “అసాధారణ” పాఠకులు, మాలాటి సాధారణ పాఠకులు) కొనుక్కునో, కొట్టుకొచ్చో చదివేస్తాం.
If the book is not about feminism, ఈ “పేరాగ్రాఫ్” లెందుకు? ఇదంతా రాసిన తరవాత, ఒక ధర్మ సందేహం. మీరు రాసింది ఆ కాలపు రచయిత్రుల గురించి, వారి రచనల గురించి. మధ్యలో ఈ “స్త్రీవాదం” ఎందుకొచ్చిందీ?
malathi nidadavolu అభిప్రాయం:
November 14, 2008 8:41 am
హనుమంతరావు గారూ - మీరు పుస్తకం చదివేరు కనక, మీకు కనిపించిన దోషాలు ఇక్కడ చెప్పండి. నా ముందుమాటలో, ఈపుస్తకం తెలుగు చదవడం రానివారి కోసం రాస్తున్నాననీ, అంచేతే మూడో ఛాప్టరులో కథలు సంగ్రహంగా ఇచ్చేననీ కూడా రాసేను. ఇది నా పర్సనల్ జర్నీ లాటిదనీ, నా దగ్గర సమాధానాలకంటే సందేహాలే ఎక్కువ అనీ కూడా ముందుమాటలో మనవి చేసుకున్నాను. నాకు తెలిసినంతవరకూ, ఇంగ్లీషులో వున్న తెలుగు సాహిత్యచరిత్రలో ఈభాగం ఎక్కడా కవర్ కాలేదనే అనుకుంటున్నాను. మీలాటి మేధావులు సవివరంగా చర్చించి మరో పుస్తకం రాస్తే సంతోషిస్తానే కానీ బాధ పడను.
బాబ్జీలు గారూ - నేను స్త్రీవాద చర్చ మధ్యలో తేలేదండీ. చివర్న కంక్లూషన్ ఛాప్టరులో నా వైయక్తికమైన అభిప్రాయాలు వెలిబుచ్చాను. నన్ను ఫెమినిస్ట్ అన్ననారికీ, యాంటీ ఫెమినిస్ట్ అన్నవారికీ సమాధానంగా.
I don’t think I can explain why anybody should be or must be unassuming. All I said was that it worked for them. Once again, if you are interested, read my book and only then you will know my opinions.
Thanks
malathi nidadavolu అభిప్రాయం:
November 14, 2008 8:43 am
లైలా,
వేలూరి గారు తన సమీక్షలో అచ్చుతప్పులున్నాయి అనడం చేత, తాత్కాలికంగా అమ్మకాలు ఆపి, తప్పులు దిద్దుతున్నాను. మరో రెండు రోజుల్లో మళ్లీ ఎమెజాన్.కామ్ లో దొరుకుతుంది.
చదివి మీ అభిప్రాయాలు రాయగలరని ఆశిస్తాను.
You or anyone else would like to contact me in this ragard, my ID is thulikan@yahoo.com.
Vaidehi Sasidhar అభిప్రాయం:
November 14, 2008 8:56 am
The above paragraph quoted from the book seems more observational than judgmental to me. In my opinion, it appears more of a statement based on her observations rather than her view on how they should be.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు అభిప్రాయం:
November 15, 2008 1:03 pm
మాలతి గారికి,
నేను మేధావినీ కాదు, పండితుణ్ణీ కాదు. అందుకు కావలసిన అర్హతలు నాకు తెలుసు - దీంట్లో false modesty ఏమీ లేదు. నేను రాసేవి కాస్త చదువుకున్న పాఠకులు చర్చించగల విషయాలే కదా.
పుస్తకం తెలుగు రానివారి కోసం రాస్తున్నానని మీరు ముందుమాటలో చెప్పారు, నిజమే. కాని దాని ముందర మీరీ పుస్తకం రాయడానికిచ్చిన కారణాలు చదివితే ఇది కాస్త ఆశ్చర్యం కలిగిస్తుంది.
ముఖ్యంగా, మీరు తీసుకున్న రచయిత్రుల మీద సమగ్రమైన సాహిత్యవిమర్శ రాలేదన్నారు - తెలుగులోనే రాలేదని నేనర్థం చేసుకున్నాను; ఇక ఇంగ్లీషు గురించి చెప్పేదేముంది? అకడెమిక్ వాళ్ళు పాత సాహిత్యం మీదా, పత్రికల వాళ్ళు ప్రస్తుత సాహిత్యం మీదా కేంద్రీకరించడాన, ఈ మధ్య చరిత్ర నెవరూ పట్టించుకోలేదని విచారించారు. మీరీ కార్యం తలపెట్టకపోతే అసలీ సాహిత్యమే కనుమరుగైపోయే ప్రమాదముందన్నారు. మీరు మొదలెట్టిన పనిని తెలుగు పండితులు ముందుకు తీసుకుపోవాలని అభిలషించారు. ఈ కారణాలన్నీ ఇచ్చి వెంటనే ఇది తెలుగు రానివాళ్ళ కోసం రాస్తున్నానడం విరుద్ధంగా (incongruent) అనిపిస్తుంది.
కల్పన గారి ముందు మాటలో కూడా మీ కృషిని మన సాహితీ చరిత్రలో ఓ మైలురాయిగా, ఇప్పటివరకూ వచ్చిన మూస చరిత్రను ఛేదించేదిగా పొగిడారు. ఇది ముందర చేరవలసింది తెలుగు వాళ్ళకేనని నా అభిప్రాయం. పరులకి తెలపడాన నష్టమేమీ లేదు కాని మీ ప్రతిపాదనలని చర్చించి, విమర్శించవలసిన అవసరం ఎక్కువ ఎవరికి? తెలుగు చదివే వాళ్ళకి. మరి వాళ్ళలో ఎంతమందికి మీ పుస్తకం చేరుతుంది?
అందుబాటులో ఉన్న ఇంగ్లీషు వచ్చిన తెలుగు వాళ్ళయినా చర్చిస్తారని ఆశిద్దాం.
మార్కెట్ లో ఉన్న పుసకంలోని తప్పులు దిద్దడం కోసం తాత్కాలికంగా అమ్మకాల్ని ఆపడం, మీ అంకిత భావానికి మరో తార్కాణం. వీలయితే, సమయం మించిపోకపోతే, పుస్తకానికి ఇంగ్లీషు పుస్తకాలలో చాలా సామాన్యంగా ఉండే పద పట్టిక (index) ని చేర్చమని మనవి.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
malathi nidadavolu అభిప్రాయం:
November 16, 2008 5:12 am
హనుమంతరావు గారు,
అయితే మీరు దోషాలు అన్నది కేవలం మీడియమ్ విషయంలో అని అర్థం అయింది. నా పుస్తకం ప్రధాన భాగంలో కూడా మీకు దోషాలుగా తోచినవి చెప్పండి.
మీరు అన్న incongruity నాకు తోచలేదు. తెలుగువాళ్లకే “ప్రతిపాదనలని చర్చించి, విమర్శించవలసిన అవసరం ఎక్కువ“ అన్న మాట కొంతవరకూ నిజం కావచ్చు. నా అభిప్రాయాలు మరోసారి చెప్తాను.
1. తెలుగు పరిశోధకులూ, విమర్శకులూ, నాపుస్తకం స్థాయి పుస్తకాలు చదివేవాళ్లూ ఇంగ్లీషు పుస్తకాలు కూడా చదువుతున్నారు. మన తెలుగు పరిశోధకులు, విమర్శకులు ప్రచురించిన పుస్తకాలలో ఉపయుక్త గ్రంథాల జాబితా చూస్తే ఇది స్ఫష్టం.
2. తూలిక 8 ఏళ్లగా నడుపుతున్నాను. తూలిక పాఠకుల్లో సగం మంది తెలుగువాళ్లే. — ఇంగ్లీషుబళ్ళలో చదువుకున్న తెలుగువాళ్లూ, ఇంగ్లీషు పుస్తకాలు చదవడం అలవాటు అయిపోయిన తెలుగువాళ్లూను. అంచేత నిజంగా చదవాలనుకుంటే భాష అడ్డు వస్తుందనుకోను.
3. నాపుస్తకం ఇండియాలో ప్రచురించడానికి నానా విధాలా ప్రయత్నించాను. దేశవ్యాప్తంగా, ఇతర భాషలలో స్త్రీల రచనలు పరిశీలించేవారికి కూడా ఉపయోగంగా వుంటుందని నా అభిమతం. కాని అది జరగలేదు.
4. పోతే కల్పన నాపుస్తకాన్ని “మైలురాయిగా పొగిడారు“ అన్నారు. ఇంతకుముందు ఈ విషయంమీద ఇంత వివరంగా చర్చించిన పుస్తకాలు ఏమైనా దృష్టికి వచ్చివుంటే చెప్పండి. మరి.
5. ఇంక అందుబాటు మాట అంటారా. నాకున్న పరపతీ, నేనున్న పరిస్థితుల్లో తెలుగులో రాసినా ఎవరూ కొనరు. ఆవిషయంలో నేను చేయగలిగినది ఏమీ లేదు.
6. మీరు చెప్పిన ఇండెక్స్, వేలూరి సలహా వివరణలు చివరికి మారిస్తే బాగుంటుంది లాటివి నాకు createspace.com ఒప్పందం ప్రకారం సాధ్యం కాదు. అక్షరదోషాలు దిద్దడం మాత్రమే సాధ్యం.
పుస్తకం తిరిగి మార్కెట్ లో వుంది. కావలసినవారు నాకు రాయండి. లేదా ఎమెజాన్.కామ్ లో చూడండి.
మీ ఆదరణకి ధన్యవాదాలు.
మాలతి.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు అభిప్రాయం:
November 16, 2008 12:58 pm
మాలతి గారికి,
కల్పన గారు “మైలురాయిగా పొగిడారు” అని రాయడంలో నేను వ్యంగ్యాన్ని సూచిస్తే అది నా తప్పే. మైలురాయి అవునో కాదో తెలుగు సాహిత్య చరిత్ర లోతుపాతులు తెలిసిన వాళ్ళు నిర్ధారించాలి, నేను కాదు. నా దృష్టిలో మీ పుస్తకం కొత్త వెలుగుని ప్రసరించేదీ, కొంత వివాదాస్పదమైనదీ, తెలుగు సాహిత్యాభిమానులు చదవ్వలసినదీ. తగిన ప్రాచుర్యం వస్తుందనీ, విస్తృతంగా చర్చిస్తారనీ ఆశిస్తాను.
పుస్తక ప్రచురణలో సాధక బాధకాలు నాకు తెలియవు. సాహితీ చరిత్రకి గిరాకీ లేకపోవచ్చు కాని అవసరం ఉంది. ఇలాంటి పుస్తకాలని తెలుగులో ప్రచురించడానికి సహాయం కావలసిన వాళ్ళు తానా ప్రచురణ వాళ్ళని సంప్రదించండి; రచ్చబండ లోనో, ఈమాట లోనో, మీ వెబ్ సైటులోనో ఓ మాట వెయ్యండి. ఓ చెయ్యిచ్చే వాళ్ళుండకపోరు. పరపతి ఉంటేనే ప్రచురించుకునే దుస్థితికి తెలుగు సాహిత్యం దిగజారకూడదు.
మీ పుస్తకం మీద “చిరు సమీక్ష” లాంటిది రాయాలనే ఉద్దేశం ఉంది. వీలు చూసుకొని రాయాలి.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
malathi nidadavolu అభిప్రాయం:
November 16, 2008 3:56 pm
హనుమంతరావు గారూ,
మీ అభిమానానికి కృతజ్ఞతలు. అమెరికాలోనూ, ఇండియాలోనూ ప్రముఖ సాహిత్యాభిమానులం అంటూ హడావుడి చేస్తున్నవారినందరినీ అడుక్కోడం అయిందండీ.. నేను అడక్కుండా, పుస్తకం కొనుక్కుని మరీ సమీక్ష రాసినవారు వేలూరి వారొక్కరే.. ఈ తానాలూ, ఆటాలూ గురించి నేను మాటాడకపోవడమే మంచిది… మీకున్న నమ్మకాలు నాకు లేవు.
సరదాగా వుంటే ఈలింకు చూడండి. నాతెలుగుతూలిక లో అచ్చంగా నేనే అచ్చేసుకున్న చిన్ని నాపొత్తము అని పేరుతో.
Anyway, thanks.
మాలతి
S.Umadevi అభిప్రాయం:
November 29, 2008 7:39 am
[ఈ పోస్ట్ ఎడిట్ చేయబడింది - సం.]
Malathi garu Namaskaram - I am Sammeta Umadevi. I saw Thulika now only. There is a need emerged about the translation. Of course there are so many translations from English to other languages but not from Telugu to English. Your trail must be appreciated. You are trying to correct the printing mistakes or other mistakes. It shows your dedication to the work. We all know that only because of the English translation Geethanjali got Noble prize. We can proudly say there are many equivalent works in Telugu. People of this generation must bring out them and elevate them. Any how we must congratulate for your hard work. Once again I wish all the best.
Malathi Nidadavolu అభిప్రాయం:
December 9, 2008 4:26 am
Umadevi garu, thanks for your kind comments. Please visit my tethulika.wordpress.com. I am looking forward to more discussion from you.
శ్రీనివాస్ అభిప్రాయం:
December 20, 2008 11:59 am
వేలూరి గారికీ, వారికంటే ముందు నిడదవోలు గారికీ అభినందనలు. రచనలోని వస్తువు ఆనాటి రచయిత్రుల శైలి గురించి అయినప్పుడు, తెలుగులోనే రాస్తే మరింత హత్తుకునేదేమో! మీరు పేర్కొన్న రచయిత్రుల రచనలు చదివి వుండడంచేత, కొంత సహజమైన కుతూహలంతో వ్యాసమంతా ఏకబిగిన చదివేను. పదిలంగా వున్న జ్ఞాపకాలు, ఈ వ్యాసం తెలుగులో వుండివుంటే, మరింత ఉక్కిరి బిక్కిరి చెయ్యవా అనిపించింది. ఏ వుద్దేశంతో మూల రచనని ఆంగ్లంలో చేసేరోగానీ, ఉపశీర్షికలతో (సబ్ టైటిల్సు) “మాయా బజారు” చూడమన్నట్టుంది.
ఢారావాహికలూ, నవలలూ తెలుగు సాహిత్యంలో హెచ్చవడంలో రచయిత్రుల పాత్ర విశిష్టమైంది. రచయిత్రులకి ఎంత ఆదరణ వుండేదంటే, కొంతమంది రచయితలుకూడా రచయిత్రులుగా కలం పేరుతో రాసేవారు. నాకు జ్ఞాపకమున్న పేర్లు : బీనాదేవి, లల్లాదేవి, ఎం.డీ సౌజన్య, వీరపల్లె వీణావాణి, తోటకూర ఆశాలత మొ. వారు.
తిరుగుబాటు ధోరణి కాకుండా, పాఠకులని పాత్రల ద్వారా ప్రభావితం చేసిన రచయిత్రి మాలతీ చందూర్. ఎన్నో రచనలని చేసిన జొన్నలగడ లలితాదేవి, కావలిపాటి విజయలక్ష్మి, విలక్షణంగా తమ పేరు రాసుకునే ఆరెకపూడి (కోడూరి) కౌసల్యా దేవి, తురగా (మోచర్ల) జయశ్యామల లని మూల రచనలో ప్రస్తావించి వుంటారనుకుంటాను.
పెద్దలెవరైనా పూనుకుని ఈ మూల రచనని తెనిగించరా అని నా ఆశ.
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు అభిప్రాయం:
December 22, 2008 5:21 pm
“లూషన్ చెప్పింది అక్షరలక్షలు కదా?”
ఫెమినిజం ప్రస్తావనలో బాబ్జీలు గారన్న పై మాటలు నన్ను కొన్నాళ్ళు వెంటాడాయి - ఎవరీ లూషన్, ఏమా కథ? అని. Lution, Lotion, Lushan, లాంటి పేర్లతో ప్రయత్నించాను గాని ఫలితం లేదు..
నాలుగయిదు రోజులుగా అమితమైన చలి మూలాన ఇంట్లో బందీనై, పుస్తకాలు తిరగేస్తుంటే, గుడిపాటి కిటికీ (సాహితీమూర్తుల తేజోరేఖలు) కనిపించింది. దాంట్లోని ఒక వ్యాసం, “చైనా అంతరాత్మ లూషన్”! హమ్మయ్య అనుకున్నాను.
“సాహిత్యకారులకు చైనా పేరు చెప్పగానే లూషన్ స్ఫురణకొస్తారు. లూషన్ రచనలని చాలావరకు తెలుగులో చదువుకున్నాం. మనకు రష్యన్ సాహిత్యం తర్వాత విస్తృతంగా తెలుగులోకి అనువాదమైంది చైనా సాహిత్యం.”
అన్న ప్రారంభం చదివి, కనీసం పేరయినా తెలియనందుకు సిగ్గేసిందనుకోండి. ఈ లూషన్ చైనాలో బాగా పేరున్నవాడట. ఇబ్సెన్ నాటకం, A Dollhouse వచ్చిన తర్వాత సంచలనమైన వ్యాసం, “What will Happen after Nora Leaves Home?” రాశాడట.
ఇక్కడ ఆయన రచనలు అంత సులభంగా దొరికేటట్లు లేవు. విజయవాడలో జరగబోయే పుస్తకాల పండగలో దొరుకుతాయేమో చూడాలి. బాబ్జీలు గారికి కృతజ్ఞతలతొ,
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు
కొడవళ్ళ హనుమంతరావు అభిప్రాయం:
December 22, 2008 6:59 pm
చెప్పడం మరిచాను. లూషన్ అంటే Lu Xun.