(14 అభిప్రాయాలు) మీ అభిప్రాయం తెలియచేయండి »

1. Rohiniprasad అభిప్రాయం:

   November 2, 2008 9:59 am

   చారిత్రాత్మకమైన సినిమా గురించిన చక్కని వ్యాసం.

   సత్యజిత్ రాయ్ 1949లో ప్రసిద్ధ ఫ్రెంచ్ సినీదర్శకుడు రెన్వార్ మన దేశానికి వచ్చినప్పుడు ఆయన వెంట తిరిగి చాలా నేర్చుకున్నాడట. ఆ విషయాల్లో మన సినిమాలకి పనికొచ్చే నేర్పులేమిటో, పనికిరానివేమిటో కూడా ఉండి ఉంటాయి. మొత్తం మీద 1955 నాటికి రాయ్ బెంగాల్ ప్రభుత్వ ఆర్థిక సహాయంతో పథేర్ పాంచాలీ తియ్యగలిగాడు. దానితో ప్రపంచంలోని అత్యుత్తమ సినీదర్శకులలో ఒకడుగా ఆయన ప్రస్థానం మొదలైంది.

   అతను మన దేశపు పేదరికాన్ని సినిమాల ద్వారా అమ్ముకుని డబ్బూ, పేరూ గడించాడన్న మన సినీప్రబుద్ధులు కూడా ఉన్నారు. అతని ప్రతి సినిమా ఒక కావ్యం అన్నవారూ ఉన్నారు.

   సంగీతం గురించిన ఒక ముచ్చట. మొదట రాయ్ పథేర్ పాంచాలీ సినిమాకి ప్రసిద్ధ సితార్ విద్వాంసుడైన విలాయత్ ఖాన్ ను సంగీత దర్శకత్వం చెయ్యమని అడిగాడట. తన బంధువు ఒకావిడ అప్పుడే చనిపోవడంతో ‘మైల’లో ఉండడం వల్ల తాను ఆ పని చేపట్టలేదని విలాయత్ ఒక ఇంటర్వ్యూలో తరవాత చెప్పాడు. (జల్సాఘర్ అనే సినిమాకు తరవాత ఆయన సంగీతం అందించాడు). ఏది ఏమైనా విలాయత్ కోల్పోయిన అవకాశం రవిశంకర్ కు దక్కింది.

   రవిశంకర్ సిగ్నేచర్ ట్యూన్ బెంగాలీ జానపదశైలికి సరిపోయే భటియాలీ ధున్ అని చెప్పాలి. అది మాండ్ రాగాన్ని పోలి ఉంటుంది. (సుజాతా, బందినీ తదితర సినిమాల్లో ఎస్ డి బర్మన్ పాడిన పాటలు అటువంటివే.)
   ఆ తరవాత రాయ్ రవిశంకర్ చేత అపరాజిత, అపూర్ సన్సార్ , పారస్ పత్థర్ అనే సినిమాలకూ, అలీఅక్బర్ చేత దేవీ అనే సినిమాకూ సంగీతరచన చేయించాడు. అయితే తనకు కావల్సినట్టుగా ఇటువంటి పెద్దవారిచేత సంగీతం తయారుచేయించడం కష్టమనిపించి తక్కిన సినిమా లన్నింటికీ తానే ఆ పని కూడా సమర్థవంతంగా చేశాడు. రాయ్ ప్రదర్శించిన బహుముఖప్రజ్ఞల్లో సంగీతం ఒకటి మాత్రమే.

2. B.Ajay Prasad అభిప్రాయం:

   November 2, 2008 10:36 pm

   మీ వ్యాసం బావుంది. పథేర్ పాంచాలి నిజంగా ఒక కళాఖండం. ఈ సినిమాలో చెప్పుకోదగ్గ మరో సన్నివేశం, ముగింపులో హరిహర్ భార్యని చనిపోయిన దుర్గ గురించి అడుగుతున్నప్పుడు ఆమె కూర్చున్నచోటునే దుఃఖంతో కూలబడిపోతుంది. ఇక్కడ పండిట్ రవిశంకర్ తన అసమాన ప్రతిభని చూపించాడు. దృశ్యం, శబ్దం ఏకమై ప్రేక్షకుడు వాళ్ళ దుఃఖంతో మమేకమౌతాడు. ఈ సినిమా గురించి ఎంత చెప్పినా తక్కువే అవుతుంది.

   అలాగే భిభూతిభూషణ్ మరొక మంచి నవల “వనవాసి”.

3. narusu అభిప్రాయం:

   November 4, 2008 12:14 am

   రచయితకి ధన్యవాదాలు. ఈసినిమా వచ్చి చాలా కాలంఅయినా, మా చిన్నతనంలో అంటే 60 దశకాల్లో ఆ సినిమా గురించి చెప్పుకునె వాళ్ళు. నేను సినిమా చూడ్టం జరిగింది. కాని ఏమి అర్ధం కాలేదు. అప్ప టికే నలుపు తెలుపు సినిమా క్లియర్ గా లేదు. ఇన్నేళ్ళ తరువాత ఆ సినిమా గురించి విపులంగా తెలిసింది. నాకు నచ్చిన సినిమా ఇది.

4. PPRao అభిప్రాయం:

   November 4, 2008 9:08 am

   వ్యాసం బాగుంది. అందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. కాకుంటే పదేళ్ళుగా ఈమాట పాఠకుడిగా నాకో సందేహం. ఇదే వ్యాసాన్ని, ఎలాంటి మార్పులు, చేర్పులు లేకుండా నవతరంగం డాట్ కాం అన్న వెబ్ సైట్ లో 3రోజుల క్రితం చదివాను.ఇంతకీ మొదటిగా ఎక్కడ ప్రచురితమైనట్లు? ఎందుకడుగుతున్నానంటే గతంలో republished materials పైన కాస్త వేడి చర్చ జరిగిందిక్కడ. ఒకవేళ ఇక్కడే మొదటిగా పబ్లిష్ అయినా, అదే రోజున మరో పత్రికకు పంపడం కూడా కాస్త ఆశ్చర్యం కలిగించింది. రెండవ ప్రచురణలో కొత్త విషయాలు చేర్చ/చెప్పబడివుంటే ఈ సందేహం/ప్రశ్న నాకైతే వచ్చుండేది కాదు. ఎన్నిసార్లైనా, ఎక్కడైనా పబ్లిష్ చేసుకునే హక్కు రచయితలకుండవచ్చు గాక, కానీ ఏకకాలంలో ఆ పని చేయడం ఎంతవరకు ఆమోదకరం? లేక సమంజసం? రచయితలు అన్యదా భావించరని తలుస్తాను. ఇది legal చర్చ కాదు, its a question of ethics.

5. Anveshi అభిప్రాయం:

   November 4, 2008 9:33 am

   ఇది ఎథిక్స్ గురించిన ప్రశ్న అన్నారు రావు గారు.
   అయితే ఇలా రెండు చోట్లా ప్రచురించడం వల్ల జరిగే నష్టం కొంచెం వివరిస్తే బావుండేది.
   నవతరంగం లో పూర్తిగా సినిమాకి సంబంధించిన సమాచారం ఉంటుంది. అ సైట్లో ఈ వ్యాసం ఉంచితే ఆ సైటు కొచ్చి ఈ సైటు కు రాని పాఠకులు చదివి ఒక మంచి సినిమా గురించి తెలుసుకునే అవకాశం ఉంటుంది కదా. ఇందులో ఏ నష్టమూ లేదు. చివరకి ఒక మంచి సినిమా గురించి ఎక్కువ మందికి తెలియచేయడమనే రచయిత లక్ష్యమైతే అది ఇలా చేయడం వల్ల లాభదాయకమే అనుకుంటూన్నాను. ఇక్కడ ఎథిక్స్ విలువల ప్రస్తావన నాకర్థం కాలేదు.

6. విష్ణుభొట్ల లక్ష్మన్న అభిప్రాయం:

   November 4, 2008 9:57 am

   రావు గారూ:

   మీకొచ్చిన సందేహం కొంతవరకు సబబే!

   అందుకు నా సమాధానం ఇది.

   ఈమాట ఒక నిర్ణీత కాలానికి వెలువడే పత్రిక. ప్రతి రెండు నెలలకి మెదటి తేదీన. నవతరంగం ఎప్పుడైనా ప్రచురించే పత్రిక. దీనికి ఒక నిర్దిష్ట కాలం లేదు. ఒకప్పటి ఈమాట సంపాదకుడిగా నా ఒక ప్రత్యేక లక్ష్యం ఈమాటే!

   నేను కొన్ని నెలల క్రితం ఈమాటలో రాసిన రషోమాన్ (జాపనీస్ సినిమా)లో కొంత భాగం (నా అనుమతి లేకుండా) నవతరంగంలో పెట్టి, నా వ్యాసానికి ఈమాట లింకులిచ్చారు. అది చూసి నేను బాధపడలేదు. మరి కొంతమందికి తెలుస్తుంది కదా అనుకొన్నా! ఆ తరవాత నేను నవతరంగంలో సభ్యుడనై, ఈమాటలో ప్రచురించని వ్యాసాలు రాసా.

   ఈ మధ్య నా కొచ్చిన ఆలోచనల్తో, రాయ్ సినిమాలొ “ఈమాట” పాఠకులకి పరిచయం చేద్దామనుకొని, వ్యాసాలు రాస్తూ, అవి ఈమాటలో ప్రచురించిన తరవాత నవతరంగంలో పెట్టటానికి నవతరంగం మోడరేటరుకి ఏమైనా అభ్యంతరం ఉందా అని అడిగి, లేదని తెలిసిన తరువాత ఈమాటలో ప్రచురితమైన తరవాత నవతరంగంలో ప్రచురించమని కోరుతూ (తేదీ ఎప్పుడో ఎవరికీ తెలియదు), ఈమాట కి రెఫెరెంస్ కోరాను. అది కపడక పోతే, నేనే ఆ విషయం చెప్పాను. ఉదాహరణకి ఈ క్రింది ఈరోజు నా అభిప్రాయం నవతరంగంలో చూడండి. అలాగే చారులత పై నా వ్యాసం, ఈమాటలో ప్రచురించిన తరవాతలోనవతరంగంలో ప్రచురించి, ఈమాట గురించి రెఫెరెన్స్ లేకపోతే, అది నేనే ఇచ్చా!
   *****************************************************
   నవతరంగం మిత్రులకి:

   నేను సినిమాల పై రాసే వ్యాసాలు ముందుగా,”ఈమాట” వెబ్‌మాగజీన్ (www.eemaaTa.com) లో ప్రచురిస్తున్నాను. అనేక విషయాలపై ఈమాట వెబ్ పత్రిక నడుపుతున్న విషయం చాలా మంది నవతరంగం మిత్రులకి తెలిసే ఉంటుంది.

   అయితే, ఇక్కడ ప్రత్యేకంగా సినిమాల పైనే దృష్టి కాబట్టి, ఇక్కడ కూడా ప్రచురించటం జరిగింది. ఇది పునఃప్రచురణ అయినా, ఎక్కువ మంది పాఠకుల దృష్టికి ఈ వ్యాసాలు తీసుకెళ్ళటం తప్ప మరే ఉద్దేశ్యమూ లేదు.

   లక్ష్మన్న

   *******************************************************

   ఇక్కడ కొన్ని చిక్కు ప్రశ్నలున్నాయని నా అభిప్రాయం.

   అంతకు ముందు ప్రచురించిన రచనలని ఈమాట ప్రచురించదని నాకు, ఒకప్పటి సంపాదకుడిగా, తెలుసు. ఒక సారి ప్రచురించాకా, ఈమాట తన హక్కును కొల్పోతుందా? అది పునఃప్రచురింపబడితే, అందులో రచయిత బాధ్యత, ప్రచురణ కర్తల బాధ్యత ఏమిటి? ఇందులో స్వలాభం ఎవరికైనా, ఎంతైనా ఉందా?ఇవి ఆలోచించ వలసిన విషయాలు.

   ఇందుకై పాఠకుల అభిప్రాయం తెలుసుకోటం మంచిది.

   అందరికీ నమస్సులతో,

   లక్ష్మన్న

7. Sai Brahmanandam Gorti అభిప్రాయం:

   November 4, 2008 11:08 am

   PP Rao గారూ,

   మంచి ప్రశ్న వేసారు. నాకో సందేహం.
   విలువలు / Ethics కేవలం రచయితలకే సంబంధించిన విషయమా? సంపాదకులకది వర్తించదా? ఎందుకిలా అడుగుతున్నానంటే, గతంలో ఒక వెబ్ పత్రికలో వచ్చిన కొన్ని కథలూ, వ్యాసాలూ ఇంకో పుస్తకంలో రచయితల ఆమోదమం లేకుండా వేసేసారు. ఆ పుస్తకాలు అమ్మకానికీ పెట్టారు.
   గతంలో నేనొక పత్రికకి కాలమ్ రాసేవాణ్ణి. నాకు ఏ రకమైన సమాచారం ఇవ్వకుండానే ఓ రెండు రోజులుంచి, ఆ మర్నాడు తీసేసారు. గట్టిగా అడిగితే మళ్ళీ పెట్టారు. అందుకే చాలా పత్రికలు హామీ పత్రం తీసుకుంటాయి. అది పాటిస్తే సంపాదకులకీ, రచయితలకీ ఇబ్బంది ఉండదు. ఇంకో విషయం, ఏ పత్రికయినా రచయితలకి పారితోషికం చెల్లిస్తున్నారా? అదుంటే పత్రిక వాళ్ళు అడగడంలో అర్థం ఉంది. ఎదో ఒక వెబ్ పత్రిక పెట్టుకొని అందులో వచ్చే వ్యాసాలూ, కథలూ వేరే చోట ప్రచురణ కాకూడదని ఆ పత్రిక వారికనిపిస్తే అది చెప్పాలి. గతంలో ఈ మాటలో వచ్చిన కథలు కొన్ని ఆంధ్రజ్యోతిలోనూ, విపుల లోనూ వచ్చాయి. అలాగే అమెరికాలో అనేక సావనీర్లలో కథలు తిరిగి ప్రచురించబడుతున్నాయి. ప్రస్తుత సాహితీ రంగంలో Ethics నిర్వచనాలు ఎవరికి తగ్గట్లు వాళ్ళు చెప్తున్నారు. అంతే!
   ఇందులో రచయితల్ని Ethics అంటూ నిలదీయడం ఎంత వరకు సబబు? Ethics అందరికీ వర్తిస్తాయి కదా?

8. mOhana అభిప్రాయం:

   November 4, 2008 11:45 am

   నాకు తోచిన రెండు నయాపైసలు!
   విజ్ఞానశాస్త్ర పత్రికలలో రచనలను ప్రచురించడానికి ముందు పత్రికకు రచయిత కాపీరైటు ట్రాన్స్ఫర్ చేయాలి. ఈమాట వంటి పత్రికలకు రచయితలు అలా కాపీరైటు అందివ్వడం
   లేదు. ఐనా కూడా రచయిత మళ్ళీ తన రచనను మరో చోట ప్రచురిస్తే అక్కడ మొట్ట మొదట ఆ రచన ఈమాటలో ప్రచురించబడినది అని తప్పక చెప్పాలి. ఆ రచనను తన
   ఒక పుస్తకంలో భాగంగా ఉంచినా ఈ విషయాన్ని విదితం చేయాలి. ఈ రెండు సమయాలలో ఈమాట పత్రికకు అలా చేస్తున్నానని తెలియబరచాలి. ఇలా చేస్తే ఈమాట హక్కుదారులు, సంపాదకులు తప్పక అంగీకరిస్తారనే అనుకొంటాను. అలా చేయకపోతే అంత బాగుండదని నా అభిప్రాయం. విధేయుడు - మోహన

9. సగటు జీవి అభిప్రాయం:

   November 4, 2008 9:02 pm

   నాకేం అనిపిస్తుందంటే, ఇదంతా తరాల మధ్య అంతరాలనిపిస్తుంది. ఈమాటలో ఈతరం వాళ్ళు తక్కువ. పత్రికలోని వ్యాసాలు కాచి వడబోసిన టీలాగా ఉండాలని అనుకుంటూన్నారు. తప్పేం లేదు. కానీ ఈ రోజుల్లో తెలుగు పత్రిక చదివేవాడ తక్కువైపోతుంటే ఇప్పుడు ఇలాంటి స్ట్రిక్ట్ రూల్స్ వల్ల నష్టమే ఎక్కువ జరుగుతుందనిపిస్తుంది.

   ఇక నవతరంగం లో అంతా ఈ తరం వాళ్ళే.అక్కడ కాచి వడపోత లేదు. అంతా ఇన్స్టెంట్ టీ బ్యాగ్ టైపు. ఫట్ మని రాస్తారు. ఫట్ మని పబ్లిష్ చేస్తారు.ఒక విధంగా ఇది లాభం మరో విధంగా నష్టం. లాభమేంటంటే మరీ గొప్పగా రాయలేని వాళ్ళు సైతం రాసే అవకాశం పొందుతారు. అలాగే కంటెంట్ కూడా ఎక్కువగా ఉంటుంది. ఇక నష్టమేంటంటే క్వాలిటీ. న.త లో వచ్చే అన్ని వ్యాసాలూ ఒకే నాణ్యత కలిగివుండవు.

10. శాయి అభిప్రాయం:

    November 4, 2008 11:02 pm

    “అన్వేషి”గారు “అ సైట్లో ఈ వ్యాసం ఉంచితే … ఇందులో ఏ నష్టమూ లేదు. … అది ఇలా చేయడం వల్ల లాభదాయకమే అనుకుంటూన్నాను.” అన్నారు.

    ఆ లాభం రెండో చోట లింక్ ఇస్తే రాదా? పూర్తి వ్యాసం మళ్ళీ ప్రచురిస్తేనే వస్తుందా?

11. Anveshi అభిప్రాయం:

    November 5, 2008 3:56 am

    శాయి.గారూ”…పూర్తి వ్యాసం మళ్ళీ ప్రచురిస్తేనే వస్తుందా?” అంటే అవుననే నా అభిప్రాయం. లింక్ ఇస్తే కూడా లాభమే. కాకపోతే మళ్ళీ ప్రచురిస్తే ఎక్కువ లాభం అని నా అభిప్రాయం.

12. విష్ణుభొట్ల లక్ష్మన్న అభిప్రాయం:

    November 5, 2008 6:45 am

    రాసిన వ్యాసం లోని వివరాలపై మరింత చర్చ జరిగి ఉంటే వ్యాసకర్తగా ఇంకా సంతోషించేవాడిని.

    రోహిణీప్రసాద్ గారూ: పథేర్ పాంచాలిలో వాడిన సిగ్నేచర్ ట్యూన్ “భటియాలీ ధున్” అని తెలిపినందుకు సంతోషం. నాకు మాండ్ రాగం పరిచయం కానీ, ఈ ధున్ మీ నుంచి తెలుసుకోవాలి.

    అజయ్ ప్రసాద్ గారూ: మీరు ఉదహరించిన దృశ్యం గురించి కూడా రాద్దామనుకున్నా! “గ్రంధ విస్తరభీతి” వల్ల రాయలేదు. మీరు రాసింది నిజం.

    నరసు గారూ: వ్యాసం నచ్చినందుకు సంతోషం. నిజమే. ఈ సినిమా ఒక్కసారి చూసినంతనే అన్నీ అర్ధం అవ్వవు. ఈ వ్యాసం రాయటానికి చాలా పుస్తకాలు చదవాల్సి వచ్చింది. చాలా మందితో కూడా మాట్లాడవలసి వచ్చింది. ముఖ్యంగా, 115 నిమషాలు నిడివున్న ఈ సినిమాను చాలాసార్లు చూడవలసి వచ్చింది.

    నా రాతలను అందంగా ఎడిట్ చేసి, సరైన చోట్ల ఇచ్చిన చిత్రాలు వాడినందుకు, సంపాదక వర్గానికి కృతజ్ఞలతో,

    లక్ష్మన్న

13. Rohiniprasad అభిప్రాయం:

    November 5, 2008 1:48 pm

    ఇది రవిశంకర్ స్వయంగా సితార్ మీద వాయించిన సిగ్నేచర్ ట్యూన్ తో మొదలవుతుంది.
    “సున్ మేరే బంధూరే” అనే బర్మన్ పాట.
    “మేరే సాజన్” అనే బర్మన్ పాట.
    అన్నీ భటియాలీ ధున్ ను పోలినవే.

14. రమణ అభిప్రాయం:

    November 13, 2008 2:08 pm

    రిత్విక్ ఘటక్ ఒక ఇంటర్వూలో (ఈ పేజిలో పన్నెండవ ప్రశ్శకి సమాధానంలో) పథేర్ పాంచాలీ నేపథ్య సంగీతాన్ని మెచ్చుకుంటూ థీమ్ మ్యూజిక్ కి స్పూర్తి నల్ల అమెరికన్ల జానపద పాట అంటాడు -

    “I enjoyed Pather Panchali’s music a lot, but the theme music Ravi Shankar copied from a black American folk song named Swan’s River.”

    http://dipanjanc.blogspot.com/2007/06/interview-with-ritwik-kumar-ghatak-1975.html
    - రమణ

మీ అభిప్రాయం తెలియచేయండి

Name (required)

E-mail (required)

URI

English తెలుగు ( కీబోర్డు మ్యాపింగ్ చూపించండి తొలగించండి)



Copyright© 2007 eemaaTa.com. Content can not be reproduced without the permission of the author and the eemaaTa magazine. Contact eemaaTa at submissions@eemaata.com· XHTML · CSS