“ఈ రోజు సెమినార్కి వెళ్ళొచ్చాను ఫ్రాంక్! విను. మనం మారాలి. మనకి దురభిమానం ఎక్కువ. నిజం! ఫ్రాంక్ జేమ్స్ లీరీ, విను. మనది జాత్యహంకారం. నిస్సందేహంగా..” అంది శాల్.
“ఆగు శాల్. ఏమైంది? ఎందుకా ఆవేశం? ప్రశాంతంగా ఉండు” అంటూ అనునయించాను. మా ఆవిడ సంగతి నాకు బాగా తెలుసు. తనకి కోపం ఎక్కువ. ఎవరి మీదైనా తొందరగా విరుచుకు పడుతుంది. ఎవరో ఒకరు దృష్టి మళ్ళించకపోతే శాల్ని ఆపడం కష్టం. శాల్ గట్టిగా ఊపిరి తీసుకుని వంటింట్లోకి వెళ్ళింది. నేనూ ఆమె వెనకే నడిచాను. ఫ్రిజ్లోని బాటిల్ నించి మంచినీళ్ళు ఒక గ్లాసులో వొంపుకుంది.
“ఇందుకే. ఇందుకేనట, నన్ను ఆ సెమినార్కి హాజరవమని కిమ్ చెప్పింది. పోన్లే, ఏదో ఒక దాంట్లో నేను తగినదాన్ననిపించుకున్నాను. కనీసం కోపంలోనైనా! నేను సెన్సిటివ్ని…” అంటూ ఓ క్షణం పాటు ఆగింది శాల్. కొన్ని నీళ్ళు తాగింది. శాల్ తన ముక్కుని రుద్దుకోడం, కనురెప్పలు వాల్చేయడం చూసి, తను చాలా కృంగిపోయి వుందని అర్ధమైంది. ఆమె దగ్గరికి వెళ్ళి ఆమె చేతిని నా చేతిలోకి తీసుకున్నాను. ఆమెని దగ్గరలోని ఓ కుర్చీలో కూర్చోబెట్టి, నేనూ పక్కనే ఇంకో కుర్చీలో కూర్చున్నాను.
“నువ్వు సున్నితమైన దానివే, డియర్, నిజం” అన్నాను.
“కాదు. కానే కాదు. మనం ఎప్పుడూ సున్నితంగా లేము. ఎందుకో తెలుసా ఫ్రాంక్? ‘సెన్సిటివ్’ అంటే మనం మాట్లాడుకునే ఈ అర్ధం కాదు. సెన్సిటివ్ అంటే వేరే పదాలు ఉపయోగించి మాట్లాడడం. మనం ఇంతకు ముందు వాటిని వినలేదు. విన్నా, ఉపయోగించలేదు. మనం మూగవాళ్ళం. మూర్ఖులం…”
ఇలా ‘మనం మనం’ అంటూ నన్ను కలిపేసుకోడం నాకేం నచ్చలేదు. మొదట్లోనే ఖండించుండాల్సింది. కానీ ఈ సారికి ఊరుకున్నాను. బహుశా ‘మందు’ మహిమో లేదా శాల్ అంటే జాలి వల్లో…
“నా కౌంటర్ నుంచి మూడో కౌంటర్లో ఉంటుందే, ఆ అమ్మాయి… జేన్, జ్ఞాపకం ఉందా?” అడిగింది శాల్. తలూపాను. ఆమె వాగుడుకాయని, ఆమె కౌంటర్ క్యూలో నిలుచునే వాళ్ళు ఆమె వాగ్ధాటికి తట్టుకోలేకపోయారని నేను విన్నాను. తన పెంపుడు ఫెర్రెట్ ఎర్ల్ గురించి, దాని రోజువారీ జీవితం గురించి జేన్ తెగ మాట్లాడుతుంది. ఆమె చేతిలోని చిప్స్ని ఎర్ల్ తినేసాడట… ఎర్ల్కి ఓప్రా నచ్చదుట… ఎర్ల్ తన బోనులో కాక టాయిలెట్ సీట్ మీద నిద్రపోయాడట… ఇలా ఎన్నెన్నో. విసుగెత్తిన కస్టమర్లు జేన్ పై ఫిర్యాదు చేసి, శాల్ కౌంటర్కి మారిపోతున్నారు. దాంతో శాల్కి పనెక్కువై చిర్రెత్తుతోంది. ఎర్ల్కి టోపీ పెడితే మరింత అందంగా ఉంటాడని జేన్ మాట్లాడుతూనే ఉంది, ఆ ఉపన్యాసం అయ్యే లోపున శాల్ దాదాపు పదిహేను మంది కస్టమర్లని పంపేసింది.
“ఆమె వాగుడిని భరించాలంటే ఆ ఫెర్రెట్ కే సాధ్యమని నేను జేన్తో అన్నాను. ఇలా మాట్లాడడం జేన్ని అవమానించడమే అని కిమ్ అంటాడు. కానీ నా ఉద్దేశ్యమది కాదు” అని చెబుతూ, “ఇదిగో, ఈ ప్రశ్నావళి చూడు” అంటూ ఓ కాగితాన్ని బయటకి తీసింది. మళ్ళీ తనే మాట్లాడుతూ, “జేన్ వాగుడుకాయని నేను అన్నాను. కాని అది తప్పుట. అలా అనడం మర్యాద కాదట. తను ‘ఆడిబ్లీ ఛాలెంజడ్’ అట!”
“అంటే ఆమె పనికిరాని దద్దమ్మ అనా అర్ధం?”
“ఓహ్, దేవుడా! నేను అలా అన్నానా? విను ఫ్రాంక్, ఎక్కువగా మాట్లాడేవాళ్ళని ‘ఆడిబ్లీ ఛాలెంజడ్’ అనాలి” పాపం శాల్! ఓ చిన్న ఉద్యోగంలో ఎన్ని కొత్త పదాలను నేర్చుకోవాల్సి వస్తోంది. ఆమెకి కాస్త ధైర్యం చెబుదామనుకున్నాను.
“పోన్లే, నువ్వు ఆడిబ్లీ ఛాలెంజడ్ కాదు కదా” అని అన్నాను. పైగా అటువంటి పదాలను నేర్చేసుకోడం ఓ గంట పని అని చెప్పాను. ‘నిజమా’ అన్నట్లు చూసి శాల్ నవ్వేసి వంటింట్లోంచి బెడ్ రూంలోకి నడిచింది. నేనక్కడే కూర్చుని ఆ ప్రశ్నావళిని చదివాను. కొన్ని బాగానే ఉన్నాయి. వాటిల్లో కొన్నింటిని రేమాండ్ మీద ప్రయోగించాలనుకున్నాను. ఇంకొన్ని పదాలైతే నాకు నవ్వు తెప్పించాయి. దాని ప్రకారం నేనేమో ‘విజువల్లీ ఛాలెంజడ్’ అట, ఉండాల్సిన దానికన్నా నలభై పౌండ్లు బరువెక్కువున్న శాల్ ఏమో ‘ఫిజికల్లీ ఛాలెంజడ్’ అట (నేనేమో తనని ‘ఆఫ్’ స్విచ్ లేని మానవ వాక్యూమ్ క్లీనరని అంటాను). అయినా సరే, కాస్త ఎక్కువ సేపు మేల్కొని ‘మీరు అవగాహనాపరులేనా’ అనే ఆ ప్రశ్నావళిని పూర్తి చేసాను. నాకు చాలా తక్కువ మార్కులు వచ్చాయి. తర్వాత లేచి బెడ్రూం లోకి వెళ్ళాను. నాకు శాల్ వీపు కనిపిస్తోంది. ఆమె కదలికలని బట్టి ఆమె ఏడుస్తోందని గ్రహించాను. ఆమె భుజంపై చెయ్యి వేసాను. తను ప్రతిస్పందించలేదు.
“ఫ్రాంక్, ఇక పడుకో!రేపు పొద్దున్నే మళ్ళీ నా దేబ్యం మొహాన్నే చూడాలి” అని అంది. నేనామెకి చిన్న ముద్దిచ్చి, ‘లవ్ యు’ అని చెప్పి పడుకున్నాను. మర్నాడు నేను లేచేసరికి, శాల్ పక్కమీద లేదు. లేచి వంటింట్లోకి వెళ్ళాను. శాల్ కాఫీ తాగుతూ, ప్రశ్నావళిలో తనకొచ్చిన మార్కులను సరిజూసుకుంటోంది.