Comments on: అక్షరం పరమం పదం http://www.eemaata.com/em/issues/200805/1250.html An Electronic Magazine in Telugu for a World without Boundaries Tue, 02 Dec 2008 12:37:03 +0000 http://wordpress.org/?v=2.0.2 by: malathi http://www.eemaata.com/em/issues/200805/1250.html#comment-5631 Tue, 06 May 2008 10:24:28 +0000 http://www.eemaata.com/em/issues/200805/1250.html#comment-5631 నిజమేనెమోలెండి. మీవివరణకి thanks. నిజమేనెమోలెండి. మీవివరణకి thanks.

]]> by: కొడవళ్ళ హనుమంతరావు http://www.eemaata.com/em/issues/200805/1250.html#comment-5627 Tue, 06 May 2008 05:57:35 +0000 http://www.eemaata.com/em/issues/200805/1250.html#comment-5627 <strong>Life and IT</strong> మాలతి గారూ, ఇవాళ సాయంత్రం మా అమ్మాయిని పార్కుకి తీసుకెళ్ళి ఓ చేత్తో దానిని ఉయ్యాలూపుతూ ఇంకో చేత్తో ఓ తెలుగు పుస్తకం పట్టుకొని చదువుతున్నా. అంతలో ఓ పెద్ద కంపెనీలో IT విభాగంలో పనిచేసే తెలుగాయన ఒకాయన పలకరించాడు. ఈ upgrades, patches తో చచ్చిపోతున్నామన్నాడు. "మీ బాధలు, మీ గాథలు / అవగాహన నా కవుతాయి!" అనుకున్నాను. :-) IT వాళ్ళ గతే అలా ఉంటే మిగిలినవాళ్ళు కంప్యూటర్లతో పడే అగచాట్లని ఊహించుకోగలను. కాని అవే ఈ కథకి మూలమయితే అవి ముఖ్య పాత్ర జీవితాన్నెలా ప్రభావితం చేశాయో <em>చూపాలి </em>- చెప్పడం కాకుండా. సంగాలు జీవితం గురించి తెలిసినంత మాత్రం పధానపాత్ర గురించి తెలియలేదు. ముప్ఫై ఏళ్ళుగా అమెరికాలో ఉంటున్నదనీ, కథలు రాస్తుందనీ, తెలియక ఓ డొక్కు ఉద్యోగంలో పడిందనీ తెలుసనుకోండి. కథ ఉత్తమ పురుష దృక్కోణంలో చెప్పడానికి ముఖ్యకారణం పాఠకులకి నమ్మకం పెంచడానికని విన్నాను. దీంట్లో "నేను" ఔట్సోర్సింగ్, ప్రపంచీకరణ, కంప్యూటర్ టెక్నాలజీ, తెలుగు భాషా దుస్థితి, శ్రీశ్రీ కవిత్వం, జీవిత పరమార్థం - ఇలా అనేక విషయాల మీద అభిప్రాయాలు చెప్పేటప్పటికి, మూడు పేజీల కథలో జీవితానికి చోటు తక్కువయి పాఠకుణ్ణి స్పందించే అవకాశం సన్నగిల్లింది. వారసత్వపు హక్కుగా మిద్దె జీవితాన్ని అనుభవించలేకపోయానే అని వగచే విద్యావంతురాలి పట్ల సానుభూతి ఎలా పుడుతుంది? కూరలమ్ముకొని బ్రతికిన సంగాలుకి తన 'డూటీ' పట్ల నిర్లిప్తత లేదు. "నేను" కి తన 'డూటీ' ఒక శాపం. అలా ఎందుకు పరిణమించిందో చిత్రించక పోవడం, దాన్నుంచి విముక్తి లేనట్లు చిత్రించడం, ఈ కథలో లోపం. కొడవళ్ళ హనుమంతరావు Life and IT
మాలతి గారూ,

ఇవాళ సాయంత్రం మా అమ్మాయిని పార్కుకి తీసుకెళ్ళి ఓ చేత్తో దానిని ఉయ్యాలూపుతూ ఇంకో చేత్తో ఓ తెలుగు పుస్తకం పట్టుకొని చదువుతున్నా. అంతలో ఓ పెద్ద కంపెనీలో IT విభాగంలో పనిచేసే తెలుగాయన ఒకాయన పలకరించాడు. ఈ upgrades, patches తో చచ్చిపోతున్నామన్నాడు. “మీ బాధలు, మీ గాథలు / అవగాహన నా కవుతాయి!” అనుకున్నాను. :-)

IT వాళ్ళ గతే అలా ఉంటే మిగిలినవాళ్ళు కంప్యూటర్లతో పడే అగచాట్లని ఊహించుకోగలను. కాని అవే ఈ కథకి మూలమయితే అవి ముఖ్య పాత్ర జీవితాన్నెలా ప్రభావితం చేశాయో చూపాలి - చెప్పడం కాకుండా.

సంగాలు జీవితం గురించి తెలిసినంత మాత్రం పధానపాత్ర గురించి తెలియలేదు. ముప్ఫై ఏళ్ళుగా అమెరికాలో ఉంటున్నదనీ, కథలు రాస్తుందనీ, తెలియక ఓ డొక్కు ఉద్యోగంలో పడిందనీ తెలుసనుకోండి. కథ ఉత్తమ పురుష దృక్కోణంలో చెప్పడానికి ముఖ్యకారణం పాఠకులకి నమ్మకం పెంచడానికని విన్నాను. దీంట్లో “నేను” ఔట్సోర్సింగ్, ప్రపంచీకరణ, కంప్యూటర్ టెక్నాలజీ, తెలుగు భాషా దుస్థితి, శ్రీశ్రీ కవిత్వం, జీవిత పరమార్థం - ఇలా అనేక విషయాల మీద అభిప్రాయాలు చెప్పేటప్పటికి, మూడు పేజీల కథలో జీవితానికి చోటు తక్కువయి పాఠకుణ్ణి స్పందించే అవకాశం సన్నగిల్లింది.

వారసత్వపు హక్కుగా మిద్దె జీవితాన్ని అనుభవించలేకపోయానే అని వగచే విద్యావంతురాలి పట్ల సానుభూతి ఎలా పుడుతుంది? కూరలమ్ముకొని బ్రతికిన సంగాలుకి తన ‘డూటీ’ పట్ల నిర్లిప్తత లేదు. “నేను” కి తన ‘డూటీ’ ఒక శాపం. అలా ఎందుకు పరిణమించిందో చిత్రించక పోవడం, దాన్నుంచి విముక్తి లేనట్లు చిత్రించడం, ఈ కథలో లోపం.

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

]]> by: malathi http://www.eemaata.com/em/issues/200805/1250.html#comment-5612 Mon, 05 May 2008 19:56:10 +0000 http://www.eemaata.com/em/issues/200805/1250.html#comment-5612 నాకథ ఓపిగ్గా చదివినవారికీ, చదివి అభిప్రాయాలు వెలిబుచ్చినవారికీ ధన్యవాదాలు. సాయిలక్ష్మిగారూ, మీ అభిమానానికీ అభిప్రాయాలకీ చాలా సంతోషం అండీ. నాసంకలనం చదివినట్టు నేను విన్న సందర్భాలు చాలా తక్కువ. హనుమంతరావు గారూ, స్థూలంగా కథ కానీ కవిత కానీ ఒక పాత్ర అనుభవించిన రసాన్ని, ఆనందం, దైన్యం, నిస్పృహ ఏదైనా కానీ - పాఠకుడిలో కలిగిస్తే ఆకథ రక్తికట్టేననుకుంటాను నేను.. (పెద్దవారు, మీకు తెలిసే వుంటుంది. తిరిగి చెప్తున్నందుకు క్షమించండి) మీమాట నిజమే. ఆదిలో వున్న సముద్రపుహోరు చివరికి నీరు గారిపోయింది. కథలో ముఖ్యపాత్ర అనుభవం అదేనని చెప్పడమే ఈకథలో వావుద్దేశ్యం. రవికిరణ్ గారూ, ఇది వ్యాసం అయితే పూర్వసిద్ధాంతాలూ, ఉపపత్తులూ, నిరూపణలూలాటి సరంజామా కావాలి. తదితర వచనరచనల్లో ఏది కథ, ఏది కాదు అన్నదానికి చాలా వాదాలూ, వివరణలూ వున్నాయి. అవన్నీ ఇక్కడ సాధ్యం కాదు. చలనం చైతన్యానికి చిహ్నం. మొత్తం మానవాళి పురోభివృద్ధికి చలనం ముఖ్యం అన్నది నేను కూడా ఒప్పుకుంటాను. అయితే ఒకమనిషి అనుభవం లెక్కలోకి రాదు అనడం న్యాయం కాదు. ఒక్కొక్క మనిషీ కూడితేనే మొత్తం మానవాళి అయింది. మరొకవిషయం. ఈ కథలో ప్రధానపాత్ర యాంత్రికజగత్తులోని ఈతిబాధలకి వగచినా, వాటిని పూర్తిగా విసర్జించలేదు. ఈయాంత్రకజగత్తు సుడిగాలిలో సాంకేతిపరికజ్ఞానం అట్టే లేనివాళ్లూ, వారికి కలిగే అసౌర్యాలూ కూడా భాగమే. వీరిని కూడా లెక్కలోకి తీసుకున్నప్పుడే టెక్నాలజీ విలువ సంపూర్ణంగా కొలవడం సాధ్యం అని చెప్పడానికే ఈకథ. ఇది కేవలం ఒక కోణం అనుకోండి, మీ కవితలో వ్యక్తీకరించిన స్థితి లోకంలో ప్రతిఒక్కరిస్థితీ కానట్టే. ఇదొక్కటే కోణం కాదు కానీ ఇది కూడా ఒక కోణమే. మరోసారి థాంక్స్. నాకథ ఓపిగ్గా చదివినవారికీ, చదివి అభిప్రాయాలు వెలిబుచ్చినవారికీ ధన్యవాదాలు.
సాయిలక్ష్మిగారూ, మీ అభిమానానికీ అభిప్రాయాలకీ చాలా సంతోషం అండీ. నాసంకలనం చదివినట్టు నేను విన్న సందర్భాలు చాలా తక్కువ.
హనుమంతరావు గారూ, స్థూలంగా
కథ కానీ కవిత కానీ ఒక పాత్ర అనుభవించిన రసాన్ని, ఆనందం, దైన్యం, నిస్పృహ ఏదైనా కానీ - పాఠకుడిలో కలిగిస్తే ఆకథ రక్తికట్టేననుకుంటాను నేను.. (పెద్దవారు, మీకు తెలిసే వుంటుంది. తిరిగి చెప్తున్నందుకు క్షమించండి)
మీమాట నిజమే. ఆదిలో వున్న సముద్రపుహోరు చివరికి నీరు గారిపోయింది. కథలో ముఖ్యపాత్ర అనుభవం అదేనని చెప్పడమే ఈకథలో వావుద్దేశ్యం.

రవికిరణ్ గారూ, ఇది వ్యాసం అయితే పూర్వసిద్ధాంతాలూ, ఉపపత్తులూ, నిరూపణలూలాటి సరంజామా కావాలి. తదితర వచనరచనల్లో ఏది కథ, ఏది కాదు అన్నదానికి చాలా వాదాలూ, వివరణలూ వున్నాయి. అవన్నీ ఇక్కడ సాధ్యం కాదు.
చలనం చైతన్యానికి చిహ్నం. మొత్తం మానవాళి పురోభివృద్ధికి చలనం ముఖ్యం అన్నది నేను కూడా ఒప్పుకుంటాను.
అయితే ఒకమనిషి అనుభవం లెక్కలోకి రాదు అనడం న్యాయం కాదు. ఒక్కొక్క మనిషీ కూడితేనే మొత్తం మానవాళి అయింది.

మరొకవిషయం. ఈ కథలో ప్రధానపాత్ర యాంత్రికజగత్తులోని ఈతిబాధలకి వగచినా, వాటిని పూర్తిగా విసర్జించలేదు. ఈయాంత్రకజగత్తు సుడిగాలిలో సాంకేతిపరికజ్ఞానం అట్టే లేనివాళ్లూ, వారికి కలిగే అసౌర్యాలూ కూడా భాగమే. వీరిని కూడా లెక్కలోకి తీసుకున్నప్పుడే టెక్నాలజీ విలువ సంపూర్ణంగా కొలవడం సాధ్యం అని చెప్పడానికే ఈకథ. ఇది కేవలం ఒక కోణం అనుకోండి, మీ కవితలో వ్యక్తీకరించిన స్థితి లోకంలో ప్రతిఒక్కరిస్థితీ కానట్టే. ఇదొక్కటే కోణం కాదు కానీ ఇది కూడా ఒక కోణమే.
మరోసారి థాంక్స్.

]]> by: "Sailakshmi" http://www.eemaata.com/em/issues/200805/1250.html#comment-5581 Mon, 05 May 2008 07:23:49 +0000 http://www.eemaata.com/em/issues/200805/1250.html#comment-5581 సాయిలక్ష్మి సా (స్వ) భిప్రాయం-- మాలతి గారు, అక్షరమ్ముక్క నేర్వని , నాగరికత లేని సంద్రాలు "నాను ఓ మడిసినని"; “మడుసులం గంద. ఆపరమాతుముడేటి సెప్పినాడూ నీడూటీ నువ్ సేసుకుంట పో. " అన్న మాటలు ఎదలో పాతుకుపోయే అనంత సుభాషితాలే. నవ నాగరీకతతో నిరంతరం కదిలే కాలంలో క్షరం లేని అక్షరం మారకపోయినా ఫాంటులు మారుతూ ముద్రారాక్షసాల తో క్షరాన్ని కలుగజేస్తున్నాయన్న మాట నిజం. తాళ పత్రాలతో మొదలిడిన గ్రంధాలు కాలక్రమేణా ఉసిరికాయంత సీ.డీ లలోకి మారినా నిరంతరము మారే కాలములో ఏది శాశ్వతము? అన్నది బాగా చెప్పారు. చివరగా బ్రాకెట్టుల్లో "కదుల్తుంటే పైకి పోతున్నట్లే( Moving is moving up)అనుకునే పైకిపోతున్న అంటే 'పెరుగుట' అనుకుంటే "పెరుగుట విరుగుట కొరకే" అన్నట్లు మీ బాసుగారిచ్చిన తెలుగు పుస్తకములోని భాష --’’ఆయన పచ్చి శాకాహరము తినిపించబడవలసిన అవుసరము కలిగెను. స్నీనము చేపించుటకు ఇతరులు లేక పరివేషకులు పస్తువులు తెచ్చి ఇచ్చుడకు కవలసిన వస్తు సందాయంనకు వారు దుకానములో తీసుకొనిరాకుండుటకు"-- ప్రస్తుత తెలుగు భాషా పరిస్థితిని చక్కగా తెలిపారని నా కనిపించింది. పనికిమాలినదే కదా! మీ కధలో వ్రాసిన వివిధ తెలుగు భాషా చాతుర్యము మెచ్చుకోదగినదే. 'మీరు పాఠకులకు వచ్చే సందేహాలను ముందే ఆలోచించి వ్రాయటము, పనికిమాలిన పనులు సేయటానికి కడుపుసేత్తోపట్టుకొని (సంద్రాలు మాటలు) మెరికల్లాటి వాళ్ళు అమెరికా వచ్చి టక టక లాడే కీ లను పట్టుకొని వేలాడటము బాగుంది. ఇదివరకు మీ 'కధల సంపుటి" పుస్తకాన్ని చదివాను. కధలు బాగున్నాయి. ఎలా మెచ్చుకోవాలో తెలియలేదు. ఈ కధతో అవకాశం వచ్చింది. మీకు, ఈ మాట వారికి నా మాట "Thanks". 'సాయిలక్ష్మి' సాయిలక్ష్మి సా (స్వ) భిప్రాయం–
మాలతి గారు,
అక్షరమ్ముక్క నేర్వని , నాగరికత లేని సంద్రాలు “నాను ఓ మడిసినని”; “మడుసులం గంద. ఆపరమాతుముడేటి సెప్పినాడూ నీడూటీ నువ్ సేసుకుంట పో. ” అన్న మాటలు ఎదలో పాతుకుపోయే అనంత సుభాషితాలే.
నవ నాగరీకతతో నిరంతరం కదిలే కాలంలో క్షరం లేని అక్షరం మారకపోయినా ఫాంటులు మారుతూ ముద్రారాక్షసాల తో క్షరాన్ని కలుగజేస్తున్నాయన్న మాట నిజం.
తాళ పత్రాలతో మొదలిడిన గ్రంధాలు కాలక్రమేణా ఉసిరికాయంత సీ.డీ లలోకి మారినా నిరంతరము మారే కాలములో ఏది శాశ్వతము? అన్నది బాగా చెప్పారు.
చివరగా బ్రాకెట్టుల్లో “కదుల్తుంటే పైకి పోతున్నట్లే( Moving is moving up)అనుకునే పైకిపోతున్న అంటే ‘పెరుగుట’ అనుకుంటే “పెరుగుట విరుగుట కొరకే”
అన్నట్లు మీ బాసుగారిచ్చిన తెలుగు పుస్తకములోని భాష –’’ఆయన పచ్చి శాకాహరము తినిపించబడవలసిన అవుసరము కలిగెను. స్నీనము చేపించుటకు ఇతరులు లేక పరివేషకులు పస్తువులు తెచ్చి ఇచ్చుడకు కవలసిన వస్తు సందాయంనకు వారు దుకానములో తీసుకొనిరాకుండుటకు”–
ప్రస్తుత తెలుగు భాషా పరిస్థితిని చక్కగా తెలిపారని నా కనిపించింది. పనికిమాలినదే కదా!
మీ కధలో వ్రాసిన వివిధ తెలుగు భాషా చాతుర్యము మెచ్చుకోదగినదే.
‘మీరు పాఠకులకు వచ్చే సందేహాలను ముందే ఆలోచించి వ్రాయటము,
పనికిమాలిన పనులు సేయటానికి కడుపుసేత్తోపట్టుకొని (సంద్రాలు మాటలు) మెరికల్లాటి వాళ్ళు అమెరికా వచ్చి టక టక లాడే కీ లను పట్టుకొని వేలాడటము
బాగుంది.
ఇదివరకు మీ ‘కధల సంపుటి” పుస్తకాన్ని చదివాను. కధలు బాగున్నాయి. ఎలా మెచ్చుకోవాలో తెలియలేదు. ఈ కధతో అవకాశం వచ్చింది. మీకు, ఈ మాట వారికి నా మాట “Thanks”.

‘సాయిలక్ష్మి’

]]> by: రవికిరణ్ తిమ్మిరెడ్డి http://www.eemaata.com/em/issues/200805/1250.html#comment-5527 Sun, 04 May 2008 03:52:31 +0000 http://www.eemaata.com/em/issues/200805/1250.html#comment-5527 మార్పు లేని చోట మిగిలేది మురుగే. హిందూ మొగుడ్తో, కిరస్తానీ పాదరీతో, జిలుగు సాయిబుతో నేర్చిన పాఠాలే సంద్రాలి సంభాషణలేవో మాలతి గారు. అన్ని మార్పుల అనుభవాలే మీకు అక్షర సత్యాలుగా కనిపించాయేవో, వినిపించాయేవో. పనికి మాలినవని అనుకున్నా పురోగమనం అనేది సహజ పరిణామం. మీకూ, నాకూ పనికిరాకపోవచ్చు, కానీ ఇది మీ, నా పరిణామం మాత్రవే కాదు, మొత్తం మానవ జాతి పరిణామం, పురోగమనం. పదికాలాల పాటు నిలచిపోవటవనేది సాపేక్షవే తప్ప ఆబ్సల్యూట్ నిలచిపోవడవనేది కాదు. moving is moving up అనే భావనకి అర్థం లేదు. moving is moving అంతే. పైకా క్రిందకా, ప్రక్కకా కాదు. చలనం అనేది ప్రకృతి సహజం. మీ కథ బాగుందో బాగలేదో కానీ, కథలాగా మాత్రం లేదు. మీ వ్యాసం విషయంలో హనుమంతరావు గారి అభిప్రాయంతో నేనేకీభవిస్తాను. మార్పు లేని చోట మిగిలేది మురుగే. హిందూ మొగుడ్తో, కిరస్తానీ పాదరీతో, జిలుగు సాయిబుతో నేర్చిన పాఠాలే సంద్రాలి సంభాషణలేవో మాలతి గారు. అన్ని మార్పుల అనుభవాలే మీకు అక్షర సత్యాలుగా కనిపించాయేవో, వినిపించాయేవో. పనికి మాలినవని అనుకున్నా పురోగమనం అనేది సహజ పరిణామం. మీకూ, నాకూ పనికిరాకపోవచ్చు, కానీ ఇది మీ, నా పరిణామం మాత్రవే కాదు, మొత్తం మానవ జాతి పరిణామం, పురోగమనం. పదికాలాల పాటు నిలచిపోవటవనేది సాపేక్షవే తప్ప ఆబ్సల్యూట్ నిలచిపోవడవనేది కాదు. moving is moving up అనే భావనకి అర్థం లేదు. moving is moving అంతే. పైకా క్రిందకా, ప్రక్కకా కాదు. చలనం అనేది ప్రకృతి సహజం.

మీ కథ బాగుందో బాగలేదో కానీ, కథలాగా మాత్రం లేదు. మీ వ్యాసం విషయంలో హనుమంతరావు గారి అభిప్రాయంతో నేనేకీభవిస్తాను.

]]> by: కొడవళ్ళ హనుమంతరావు http://www.eemaata.com/em/issues/200805/1250.html#comment-5495 Sat, 03 May 2008 05:04:36 +0000 http://www.eemaata.com/em/issues/200805/1250.html#comment-5495 <strong>సంద్రాలూ, శ్రీఫాంట్లూ</strong> గలగల పారే గోదారిలా సవ్వడి చేస్తూ సాగిన సంద్రాలు సంభాషణల్లో నుండి హఠాత్తుగా ఫ్లాపీలూ, సీడీలూ, పిడియఫ్ ల గందరగోళంలో పడి సజీవంగా సాగుతున్న కథ కాస్తా నిర్జీవమైన సాంకేతిక వ్యాసంగా మారిపోయింది! <em>"చిన్నప్పుడు ఎంతో ఆసక్తిగా బట్టీపట్టిన గీతం పాడుకోవాలనిపిస్తోంది. “ఏవి తల్లీ నిరుడు కురిసిన హిమసమూహములు, … చక్రవర్తి అశోకుడేడీ, … జగద్గురు శంకరుండేడీ”. నిరుడుకురిసిన హిమ సమూహములని వదిలిపెట్టి, పద పదమంటూ ముందుకు తోసుకుపోయాడు శ్రీశ్రీ మరోప్రపంచానికి."</em> "మహాప్రస్థానం" ముందో "ఏవి తల్లీ!" ముందో నాకు గుర్తు లేదు కాని, "చక్రవర్తి అశోకుడెచ్చట? జగద్గురు శంకరుండెచ్చట? ఏవి తల్లీ! నిరుడు కురిసిన హిమ సమూహములు?" మాత్రం కలకాలం నిలిచే కవిత. కొడవళ్ళ హనుమంతరావు సంద్రాలూ, శ్రీఫాంట్లూ

గలగల పారే గోదారిలా సవ్వడి చేస్తూ సాగిన సంద్రాలు సంభాషణల్లో నుండి హఠాత్తుగా ఫ్లాపీలూ, సీడీలూ, పిడియఫ్ ల గందరగోళంలో పడి సజీవంగా సాగుతున్న కథ కాస్తా నిర్జీవమైన సాంకేతిక వ్యాసంగా మారిపోయింది!

“చిన్నప్పుడు ఎంతో ఆసక్తిగా బట్టీపట్టిన గీతం పాడుకోవాలనిపిస్తోంది. “ఏవి తల్లీ నిరుడు కురిసిన హిమసమూహములు, … చక్రవర్తి అశోకుడేడీ, … జగద్గురు శంకరుండేడీ”. నిరుడుకురిసిన హిమ సమూహములని వదిలిపెట్టి, పద పదమంటూ ముందుకు తోసుకుపోయాడు శ్రీశ్రీ మరోప్రపంచానికి.”

“మహాప్రస్థానం” ముందో “ఏవి తల్లీ!” ముందో నాకు గుర్తు లేదు కాని,
“చక్రవర్తి అశోకుడెచ్చట?
జగద్గురు శంకరుండెచ్చట?
ఏవి తల్లీ! నిరుడు కురిసిన
హిమ సమూహములు?”

మాత్రం కలకాలం నిలిచే కవిత.

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

]]>