చివరకు మిగిలేది
పెద్దయ్యాక నేనో గొప్పవాడౌతాడనుకునే నాన్నా
తనబ్బాయో రారాజనుకునే అమ్మా
ఉద్యోగంచేసి నన్నుద్ధరిస్తాడనుకునే చెల్లెలూ
బెంగగా ఎదురుచూసే తోబుట్టువులూ
అందరూ వెళ్ళిపోయారు
యవ్వనంలో వేడిగా ప్రేమించిన ప్రేయసీ,
చిన్నప్పుడు నన్నో హీరో అనుకున్న పిల్లలూ,
బావగారో మంచి బాలుడనుకునే మరదలూ,
అల్లుడో గొప్ప మనిషనుకునే అత్తగారూ
వీళ్ళెవరూ ఇప్పుడు లేరు.
వళ్ళు ఉడికించే రక్తం
కొండలైనా పిండిచేయగల బలం
వడివడిగా నడిపించే యవ్వనం
దేన్నేనా ఎదుర్కోగల ధైర్యం
అన్నీ విడిచిపెట్టాయి.
గుండెల్లో గుబులు పుట్టించే జ్ఞాపకాలూ
కళ్ళల్లో నీళ్ళు తెప్పించే స్మృతులూ
ప్రాణం ఎప్పుడు పోతుందోనన్న భయం
మెల్లిమెల్లిగా మూసుకుపోయే హృదయకవాటాలూ
మాత్రమే ఇంకా మిగిలున్నాయి.
చేద్దామని చేయలేకపోయిన పనులూ
నిత్య యవ్వనంలో కొట్టుకుపోతున్న మనస్సూ
రజోగుణంతో అత్యుగ్రమైన కోరికలూ
ఇంకా చాలాకాలం బతకాలనే దురాశా
ఇంకా అలాగే కొట్టుమిట్టాడుతున్నాయి.
అయినా ప్రభూ
ఎప్పటికైనా మారతాననీ
నీ నామం పలుకుతూ అన్నీ త్యజిస్తాననీ
నీ కోసం ఒక్కడుగైనా ముందుకొస్తాననీ
ఇంకొక్కసారి క్షమించి చూద్దామనీ
వచ్చే జన్మలో తప్పకుండా మారతాననీ
నీకు నువ్వే చెప్పుకుని నన్నంటిపెట్టుకున్నావా?
bollojubaba అభిప్రాయం:
May 9, 2008 12:31 am
మనం నడచొచ్చేసిన మార్గాన్ని విశ్లేషించుకోవటంలో ఎంత ఆత్మానందం ఉంది. సముద్రాల గారు అన్నట్లు గతము తలచీ వగచేకన్నా సౌఖ్యమేముంది.
కవిత చదువరి మనసుల్లో కవిఉద్దేశించిన భావాల్నె రేకెత్తించిందంటే, అంతకంటే ఆకవితకు సార్ధకత ఏముంటుంది. కవికి ధన్యతేముంటుంది?
బావగారో మంచి బాలుడనుకునే మరదలు అన్న వాక్యంలో బాలుడు అనే మాట కంటే పురుషుడు/భర్త/మగడు/వ్యక్తి అంటే బాగుంటుందేమో. ఆ సంభోదన మరదలి తరపున అంత ఉచితంగా అనిపించటంలేదు. (బహుసా మీరు రాముడు మంచి బాలుడు అన్న రీతిలో చెప్పాలనుకుంటున్నారా)
చాలా మంచి కవిత చదివించారు.
బొల్లోజు బాబా
http://sahitheeyanam.blogspot.com/
Lyla yerneni అభిప్రాయం:
May 9, 2008 12:14 pm
Kindred spirit!
While I was getting into the pathos of the person in the poem and was ready to shed tears, and settle for - yeah! that’s it. there is nothing more left in life - the person turns tables on me and surprises me in the penultimate verse - Hey! I still feel young. My desire and lust had not died .
And I perk up saying “what!” and read on.
Then he really kicks butt in the final stanza making God wait around for him, while he makes no bones that he is surely never going to change.
At that time, I just grin and grin thinking of అజామిళ the unreformed sinner, into whose hands some నార and అణా are pushed in, by people eager to send him to heaven, and try to make him utter నారాయణా!
Good poem. Smart poem. I love this spunky poem.
లైలా
anand అభిప్రాయం:
May 16, 2008 10:25 am
చాలా బాగుందండి, మనసుకు హత్తుకుంది. its good.
Ananth అభిప్రాయం:
June 5, 2008 8:49 pm
నిజం, చివరకుమిగిలేది.. ఇదే… ఇదే…
Surya అభిప్రాయం:
July 1, 2008 3:39 am
చాల బాగున్నది
ఇట్ల్లు
సూర్య
vennnu అభిప్రాయం:
September 2, 2008 2:57 am
superb.