అయితే క్రమంగా నేను కొన్ని విషయాల్ని గ్రహించాను. కొన్ని కొన్ని సందర్భాల్లో ఆయన చెప్పే విషయాలు నిజమే అయినా, ఆయన చెప్పే విషయాలకీ జ్యోతిషానికీ పెద్దగా సంబంధం లేదని అనిపించసాగింది. ఆయన దగ్గర నాపని ఏమిటంటే జనాలు వచ్చినప్పుడు వాళ్ళ వివరాలు తీసుకుని జాతకచక్రమూ, దశలూ వగైరా గుణించి నా దగ్గర పెట్టుకోవడం. ఆయా వ్యక్తులకి జాతకం చెప్పే వంతు వచ్చినప్పుడు ఆయన చేతికి వాళ్ళ జాతకం ఇవ్వడం. ఒకసారి పొరపాటున నా లెక్క తప్పింది. జాతకం తప్పుగా గుణించి ఇచ్చాను. ఎవరూ గ్రహించలేదు. అయినా ఫలితాలుమాత్రం ఎప్పటిలాగానే దిమ్మతిరిగేట్టు చెప్పాడు. అంతా అయ్యాకా నా తప్పు గ్రహించాను, ఎవరికీ చెప్పలేదు కానీ చాలా ఆశ్చర్యం వేసింది. తరవాత మళ్ళీ అలాగే కొన్నిసార్లు కావాలనే తప్పుగా వేసి ఇచ్చాను. ఏమీ తేడా రాలేదు. మనసంతా గందరగోళం.

మరో ఆసక్తికరమైన విషయం. జ్యోతిషం లాగే సంస్కృత భాష అన్నాకూడా నాకు చాలా ఆసక్తి. అందులోకూడా అప్పటికే కొంత జ్ఞానం సంపాదించాను. సరళమైన శ్లోకాలూ, వచనమూ అర్ధమౌతాయి. దురదృష్టవశాత్తూ మా గురువుగారికి సంస్కృత జ్ఞానం పూజ్యం. మరి ధారాళంగా శ్లోకాలు ఎల్లా చదివేవాడంటారా? ఆయన దగ్గర చేరిన కొద్దిరోజుల్లోనే కనిపెట్టాను ఆయన వల్లించేది సంస్కృతం కాదని. ఎవరైనా అడిగితే ఆయనే చెప్పేవాడు, ఇది సంస్కృతంకాదు, అంతకన్నా పూర్వమైన ఒకానొక దేవభాష అని. నాడీ గ్రంథాలు, జీవుల జాతకాలు ఆ భాషలోనే వ్రాసి ఉన్నాయిట. అవి అన్నీ ఆయన తన బుర్రలోనే నిక్షిప్తం చేసుకున్నాడుట. అయితే అసలు విషయం క్రమంగా నాకు బోధ పడింది. దేవభాషాలేదు, మరోటీ లేదు. అది కేవలం జిబ్బరిష్. సంస్కృతంలాగా ధ్వనించేట్టు శ్లోకాల నడకలాగా సాగదీస్తూ ఏదో జిబ్బరిష్ అనేవాడు. అలా కల్పించి మాట్లాడడం కొద్దిగా సాధన చేస్తే ఎవరైనా అలవర్చుకోవచ్చు. ఉదాహరణకు:

ఆస్తం పేయం తదిం చ ద్వం విద్వానేవశ్చ మతి స్తథా,
జ్యోతిర్విషయం హస్త లిఖితం నైవ తస్య కలేరిమా ||

దీనికి ఎన్ని విధాలైన అర్థాలైనా చెప్పుకోవచ్చు. ఎందుకంటే ఇది నిజంగా సంస్కృతం కాదు కాబట్టి. నేరెళ్ళ వేణుమాధవ్ గారు మిమిక్రీ చేస్తూ తమిళం మాట్లాడేవాడు. అందులో ఒక్క ముక్క తమిళం ఉండదు. అలాగే ఇదీను. కానీ మరి అలా శ్లోకాల మీద శ్లోకాలు చదివి సాధికారంగా అర్థాలు చెపుతూ ఉంటే దిమ్మ తిరిగిపోదూ? జనాలు మూర్ఛపోయేవారు. ఇవే శ్లోకాల్లో ఆంగ్ల పదాలు చొప్పించేవాడు. గుండె జబ్బుకి సంబంధించిన పదాన్ని ఇటువంటి శ్లోకంలో చొప్పించి అదిగో ఋషులు ఎప్పుడో రాసిపెట్టారు జబ్బుకి ఇంగ్లీషు పేరుతో సహా అంటే జనాలు కింద పడిపోరూ? అయితే సాధ్యమైనంత వరకు తన మాటలు, ఇటువంటి శ్లోకాలూ ఎప్పుడూ రికార్డు కాకుండా జాగ్రత్త పడేవాడు. అది నేను గమనించాను. అలా రికార్డు చెయ్యడం నిషేధం అని చెప్పేవాడు. అలాగే ఎప్పుడైనా శిష్యులకి సంస్కృతంలో ఉండే ఉపాసనా పద్ధతుల్లాంటివి పుస్తకంచూసి చెప్పాలంటే, నేను పక్కన ఉండగా చెప్పేవాడుకాదు. తప్పులు దొర్లేవి, అందుకు. తెలివిగా తనకేదో పని ఉన్నట్టు లోపలికి వెళ్ళిపోతూ, పుస్తకం నాకిచ్చి నన్ను డిక్టేట్ చెయ్యమనేవాడు.

ఎప్పుడైనా కొంతమంది నాడీగ్రంథం చదవమని వచ్చేవారు. నాడీగ్రంథమంటే – పూర్వకాలంలో ఋషులు చాలామంది జీవుల జాతకాలూ, పూర్వజన్మల వివరాలూ అన్నీ తాళపత్రాల్లో రాసిపెట్టారనీ, ఆ గ్రంథాల్లో మొత్తం మనకు సంబంధించిన సూక్ష్మ వివరాలతో సహా అన్నీ బయట పడతాయనీ ఒక సాంప్రదాయం. ఆయన దగ్గర ఒక పెద్ద పెట్టెలో తాళపత్ర గ్రంథాలు ఉండేవి. ఎదురుగుండా ఒక తాళపత్ర గ్రంథం పెట్టుకుని వచ్చినవాళ్ళ జాతకం చూసి ఏదో లెక్కవేసి ఒక్కో పత్రం తిప్పుతూ ఇందాకా చెప్పిన శ్లోకాల్లాంటివి చదువుతూ వాటికి తన ఇష్టం వచ్చిన అర్ధాలు చెప్పేవాడు. ఉదాహరణకి ఒక పోలీసాయనకి నువ్వు పూర్వజన్మలో తాటిచెట్టు ఎక్కి కల్లు తీసేవాడివి అనీ, ఏదో పుణ్యం చేసి ఈ జన్మలో ఇల్లా పుట్టావు అనీ, ఈ జన్మలో అద్వానీ పార్టీలో చేరి పైకొస్తావనీ చెప్పాడు. (నాకు తెలిసి ఆ పోలీసాయన ఇంతవరకు అద్వానీ పార్టీలో చేరలేదు). ఒకసారి తాళపత్రం పక్కనపెట్టి ఆయన లోపలకు వెళ్ళగా, నేను అందులోకి తొంగిచూశాను. ఆ తాళపత్రంలో ఉన్నది నమకం, చమకం. నాడీ గ్రంథం కాదు.

ఇలాంటి అనుభవాలు అన్నీ చాలా నిరాశనీ, గందరగోళాన్నీ కలిగించాయి. ఎంతో ఆశతో జ్యోతిషం నేర్చుకుందాము అని వెడితే, ఏమీ దొరికేట్టు లేదు. ఆ నిరాశతోనే వెళ్ళడం మానేశాను. ఎవరో ఆత్మీయుల దగ్గర తప్ప ఈ విషయాలు ఏమీ చెప్పలేదు. కానీ జ్యోతిషం మీద ఆసక్తి మాత్రం చచ్చిపోలేదు. జ్యోతిషానికి సంబంధించిన కొన్ని పునాదులవంటి మూలసూత్రాలు తెలిస్తే, ఆశ చావక పోవడంలో ఆశ్చర్యం అనిపించదు. మంచి చెడ్డలు రాశులు పోసినట్టు ఉండనట్టే జ్యోతిష సూత్రాలు అన్నీ విస్పష్టంగా నలుపు, తెలుపు రంగుల్లో గీసినట్టు ఉండవు. అవి చాలా అలోచింప జేస్తాయి. చాలా ఆకర్షణీయమైన సిద్ధాంతాలుగా ఉంటాయి. వాటిని గురించి స్థూలంగా తరువాతి అంశంలో వివరిస్తాను.