ఒంటరి విహంగం
తొమ్మిది నెలల తర్వాత…
“షీ యీజ్ ఆల్ రైట్! ఎవిరీథింగ్ లుక్స్ వేరీ గుడ్! ద బేబీ ఈజ్ డూయింగ్ వేరీ వెల్ ! ఎవిరీథింగ్ గోస్ వెల్, యు విల్ బి హేవింగ్ యువర్ బేబీ ఇన్ టెన్ డేస్!” డాక్టర్ ఎరికా నవ్వుతూ అంది.
“థాంక్యూ డాక్టర్ ! ఉయ్ విల్ బి లుకింగ్ ఫార్ వర్డ్ ! ” అంటూ ఆనందంగా బయటకొచ్చారు హరి, సుజాతలు.
సుజాత ఇంకో వారంలో ఆడపిల్లని ప్రసవించబోతోంది. జనరల్ చెకప్ కోసం వచ్చారిద్దరూ !
“నాకెందుకో టెన్షన్ గా ఉంది హరీ !” భయంగా అంది సుజాత.
” టెన్షన్ ఎందుకు? మీ అమ్మా నాన్నా రేపు వస్తున్నారు కదా! అయినా నేను ఉన్నాను కదా ! ఎవిరీథింగ్ విల్ బి ఆల్ రైట్ !” అంటూ సుజాతని అనునయించాడు హరి.
ఆ మర్నాడు సుజాత అమ్మా, నాన్నా వచ్చారు. వాళ్ళని ఎయిర్ పోర్ట్ నుండి తీసుకొచ్చాడు హరి. ఆఫీసు పని ఎక్కువగా ఉంది. సుజాత డెలివరీ అయ్యే ముందు తను సెలవు తీసుకుంటానని చెప్పడు బ్రూస్ కి. బ్రూస్ సరే నన్నాడు. ఇహ సుజాత డెలివరీ ఇహ రెండు రోజులే ఉంది. హరి డెలివరీ కి అన్ని ముందుగా ఏర్పాట్లు చేసుకున్నాడు. అంతా రెడీ గా ఉంది, ఇహ అమ్మాయి పుట్టడమే తరువాయి.
ఆ రోజు అర్ధ రాత్రి దాటేక ఇండియానుండి కాల్ వచ్చింది. తన తండ్రి రాజారావు చేసాడనుకున్నాడు. కానీ కాదు.
“హల్లో ! ” అంటూ మగత కళ్ళతోనే జవాబిచ్చాడు. సుజాత పక్కనే మంచి నిద్రలో ఉంది.
“హలో ! హరీ ! దిసీజ్ డాక్టర్ అంకుల్ ! ” ఆవతలి కంఠం వినిపించింది.
“ఏమిటి అంకుల్…హౌ ఆర్ యూ? ఏమిటీ, సుజాత గురించా బాగానే ఉంది…” హరి అన్నాడు.
“సుజాత గురించి కాదు… మీ నాన్నకి ఈ ఉదయం హార్ట్ ఎటాక్ వచ్చింది. ప్రస్తుతం ఇంటెన్ సివ్ కేర్ లో ఉన్నాడు…”
“ఏంటి? డాడీ కి హార్ట్ ఎటాకా? ఎలావుంది….? ” నిద్రమత్తు వదిలింది హరికి. ఒక్క సారి తలతిరిగినట్లయ్యింది.
“నువ్వేం కంగారు పడనవసరం లేదు. జస్ట్ మైల్డ్ గా వచ్చింది…ప్రాణాపాయ స్థితేమీ కాదు. హీ ఈజ్ అవుట్ ఆఫ్ డేంజర్!..”
“థాంక్స్ అంకుల్! మీరున్నారుకదా కాస్త ధైర్యం వచ్చింది. నేను నాన్నతో మాట్లాడొచ్చా? ”
“ప్రస్తుతం సెడెటివ్స్ మీద ఉన్నాడు. ఇంకో రెండు గంటల్లో స్పృహ రావచ్చు… మీ చెల్లెలు దివ్యకి నువ్వు కాల్ చేసి చెప్పు…”
“అలాగే అంకుల్ ! ఇప్పుడు రాత్రి రెండయ్యింది. తెల్లారేక కాల్ చేసి చెబుతాను. ఇంత రాత్రి లేపితే కంగారు పడుతుంది. ఉదయాన్నే చెబుతాను.”
“అలాగే…ఇందాకనే మీ పిన్ని వాళ్ళు వచ్చారు. మా అవిడ నేనూ దగ్గరున్నాం. కంగారు పడనవసరం లేదు. నువ్వు రావడం కుదురుతుందా?”
ఒక్కసారి ఆలోచనలో పడింది మనసు.
“ఇప్పుడా?…ఇప్పుడెలాగ అంకుల్…సుజాతకి ఇంకో రెండురోజుల్లో డ్యూ డేట్! నేను లేకపోతే కంగారు పడుతుంది..ట్రై చేస్తాను..” ఏం చెయ్యాలో పాలుపోలేదు హరికి. నాన్నకి హార్ట్ ఎటాక్ వచ్చిందన్న విషయం కలవరం రేపింది. తను వెళ్ళి చూడాలి…కానీ సుజాత ఒక్కతీ ఉండ గలదా…అసలే సుజాతకి టెన్షన్ గా ఉంది. ఇప్పుడెలాగ?
“అదికాదు హరీ..నువ్వు వస్తే బాగుంటుంది. మీ నాన్నకీ కాస్త ధైర్యం వస్తుంది. ”
“ట్రై చేస్తాను అంకుల్! ఒకవేళ కుదరకపోతే సుజాతకి డెలివరీ అయిన వారానికల్లా వస్తాను. లేదంటే దివ్యని పంపిస్తాను..” ఏం తోచని పరిస్థితి, హరిది.
“సరీ! మీ వీలు చూసుకొని రా! ఇంకో రెండు గంటల తరవాత కాల్ చెయ్యి. మీ నాన్నతో మాట్లాడుదువుగాని. కంగారు పడనవసరం లేదు. మేం ఉన్నాంగా !…”
“మీరున్నారనే నా ధైర్యం కూడా ! మార్నింగ్ కాల్ చేస్తాను…” అంటూ ఫోన్ పెట్టేసాడు.
అతని మాటలేవీ సుజాతకి వినిపించలేదు. దీర్ఘ నిద్రలో ఉంది. తెల్లారేక సుజాతకి చెబుదామని అనుకున్నాడు. తను ఇప్పుడు సుజాతని వదిలి వెళితే ఊరుకోదు. అసలే భయపడుతోంది. మొదటి సారి డెలివరీకే తెగ భయపడింది. ఆ నెప్పులు అవీ భరించలేక అస్సలు ఇంకో బిడ్డ వద్దనుకుంది. కానీ ఇలా డాడీకి హార్ట్ ఎటాక్ ఏమిటి? ఆరోగ్యంగానే ఉన్నాడు. రెగ్యులర్ గా డాక్టర్ చెకప్ చేయించుకుంటూనే ఉంటాడు. అంతా బాగానే ఉందని ఇంతకుముందు డాక్టర్ అంకుల్ కూడా చాలా సార్లు చెప్పినట్లు గుర్తు. ఎవ్వరిమీద ఆధారపడకుండా తన పని తను చేసుకొనే డాడీకి హార్ట్ ఎటాకా? నమ్మశక్యంగా లేదు హరికి. అయినా నాన్న కెలావుందో?
అన్నీ ఒక్క సారే వచ్చి పడతాయి.