కిటికీ
సన్న జాజి తీగ
జోరు వానకి చలిస్తోంది
తడి పిచుక ఒకటి
కమ్మీల మీద రెక్కలార్చుతోంది
మేజా మీది టీ కప్పు
చలి గాలితో పోరాడుతోంది.
జల్లు దూకి వస్తోన్నా
కిటికీ మూయలేను.
షికారు
ఈ వేళప్పుడు ఈ వైపుకి ఎవరూ రారు
అయితే-
గొల్లభామలు తిరుగుతూ ఉంటాయి
స్వేచ్ఛగా.
గడ్డి దుబ్బులు
అలలు అలలుగా కదులుతున్నాయి
నల్ల మబ్బుల ఆకాశం కింద
తూనీగలు లక్ష్య రహితంగా ఎగురుతున్నాయి
షికారుకి పోవడానికి మనకిది సరైన సమయం.
Subrahmanyam Mula అభిప్రాయం:
January 1, 2007 9:51 am
చాలా బావున్నాయి…. ముఖ్యంగా “కిటికీ” చాలా నచ్చింది.
pavan dunna అభిప్రాయం:
January 4, 2007 3:32 pm
మీ కవిత చదివిన తరువాత … నా కాలెజీ హస్టల్ కిటికి గుర్తుకొచ్చింది…
vaidehi sasidhar అభిప్రాయం:
January 4, 2007 6:38 pm
చక్కని దృశ్యభావాలు!!!
Seetha Kumari అభిప్రాయం:
January 9, 2007 10:46 pm
కిటికీ చాలా చక్కగా ఉంది…మనసుపై మంచి ముద్ర వెసింది….
Raghothama Rao C అభిప్రాయం:
January 14, 2007 4:23 am
బావున్నాయి. నాకు షికారు నచ్చింది.
Sudheer Kumar Kothuri అభిప్రాయం:
January 20, 2007 5:05 pm
చాలా బావున్నాయి
viswamitrudu అభిప్రాయం:
January 24, 2007 10:18 am
మొదటి కవిత కిటికి బాగుంది.