వెల్ల
నల్లగా నిగనిగలాడే
సంతాలీ పిల్ల
తెల్లని నవ్వులొలుకుతూ
నా గది గోడలకి ‘వెల్ల’ వేస్తోంది
గది గోడలకైన గాయాలు
మానిపోతున్నాయి.
గొప్పింటి ఇల్లాలు చేసిన
మరకలన్నీ
మాయమవుతున్నాయి.
నల్లగా నిగనిగ లాడే
సంతాలీ పిల్ల
నాగదిగోడలకు
వెల్ల వేస్తోంది
తెల్లని నవ్వులొలుకుతూ
చల్లని నవ చైతన్యాన్ని నింపుతూ.
వాతాపి అభిప్రాయం:
July 5, 2006 11:50 am
మంచి కవిత. చక్కని భావం.
చైతన్యం చల్లగా ఉండడం మాత్రం బాగోలేదు. పరికించి చూస్తే కవిత మొదటి తొమ్మిది లైన్లలో పూర్తయింది. మిగిలినదంతా అనవసరం. అలాగే, వెల్ల అన్నపదం కోట్స్ లో పెట్టటం కూడా అనవసరం.
Prasad అభిప్రాయం:
July 31, 2006 8:57 am
“మంచి కవిత. చక్కని భావం.
చైతన్యం చల్లగా ఉండడం మాత్రం బాగోలేదు. పరికించి చూస్తే కవిత మొదటి తొమ్మిది లైన్లలో పూర్తయింది. మిగిలినదంతా అనవసరం. అలాగే, వెల్ల అన్నపదం కోట్స్ లో పెట్టటం కూడా అనవసరం.”
– ప్రసాద్
http://charasala.wordpress.com