సఖియ
సఖియ
రావోయి చందమామ
నీ వెన్నెల కౌగిట్లో మద్యం సేవిస్తాను
చంద్ర కిరణాల వేళ్ళని ఇలా ఇవ్వు
వెచ్చని వూపిరుల హుక్కా అందిస్తాను
నీ మచ్చల చెంపని చూపించవోయ్
నిప్పు రవ్వల చిటికెలు వేస్తాను
ముద్దెట్టు నా మెడ వొంపులో-
నిన్ను సెగలు కక్కే సూర్యుణ్ణి చేస్తాను.
కవిత రాయి
మబ్బులని పేర్చి
లిఖించు ఏవో కొండగాలులలో
అవి చినుకులై రాలి
లోతైన లోయలలో
మొలకలై లేస్తాయి.
ఆ సడి లేని అడవి దారుల్లో
అందుకో ఇక
ఏదో ఒక గాలి పాటని-
పచ్చని చెట్లు మబ్బులని తాకి
నిద్ర మత్తు నేల గుండెల మీద
రంగు రంగుల పూలు రాల్చి
తడి ముద్దులు కానుకిస్తాయి
Prasad అభిప్రాయం:
July 31, 2006 9:13 am
“ముద్దెట్టు నా మెడ వొంపులో-
నిన్ను సెగలు కక్కే సూర్యుణ్ణి చేస్తాను”
ఇది చాలా బాగుంది. కానీ ఎందుకో “సఖియ” వెన్నెల కౌగిట్లో మద్యం సేవించడమే అంత బాగా లేదు.
– ప్రసాద్
http://charasala.wordpress.com
Indrani Palaparthy అభిప్రాయం:
August 6, 2006 10:21 pm
సఖియ కి మద్యం అంటే ఇష్టం. :)