2

“అవున్రా మర్చేపోయాను నీకు అర్జున్ అని ఎందుకురా పేరు పెట్టారు? ఆ ఊరి లెక్కలో అది చాలా పాష్ పేరు తెలుసా” అడిగాడు సతీష్ పక్కనే కూర్చున్న అర్జున్ ని.

“ఊరి లెక్క కాదు, మా చాకలోళ్ళకి ఆ పేరు నప్పదులే. నేను పుట్టినప్పుడు పెద్ద వాన, గాలిదుమారం. అందరూ అర్జునా, పార్థా, కిరీటీ అంటూ దండకాలు చదివార్ట. పిడుగులే పడతాయో, పసిగుడ్డుకి ఆ ఉరుముల చప్పుడుకి చెముడే వస్తుందోనని భయపడి పోయార్ట. ఏమీ కాలేదు కానీ, నాకు మాత్రం అర్జున్ అని పేరు స్థిరమయి పోయింది.” గుర్తు చేసుకుంటూ చెప్పాడు.

“అవునా?” ఆశ్చర్యంగా అంది అర్జున్ పక్కనే కూర్చున్న ఆతని భార్య మంగ. తానెప్పుడూ ఈ విషయమే అడగలేదే అని అనుకుంటూ.

శనివారం నాడు కలవాలని నిర్ణయించుకున్న ప్రకారం అర్జున్ ఇంటికి వెళ్ళి ఆతని నీ ఆతని భార్యనీ ఎక్కించుకుని ఇంటికి తీసుకెళ్తున్నాడు సతీష్. పిల్లలిద్దరూ చదువుకుంటారులే వాళ్ళొద్దని ఖరా ఖండిగా చెప్పి వాళ్ళని చూడమని అమ్మానాన్నలకి చెప్పి బయలుదేరాడు అర్జున్.

“వీడితో ఉంటే ఇంకా చాలా సంగతులే తెలుస్తాయి నీకు” అన్నాడు అర్జున్ భార్య నుద్దేశించి.

మాటల్లోనే కారు కాలనీ గేట్ దగ్గరికి చేరింది. గేటు దగ్గరికి వేసి, పక్కనే ఉన్న రూంలో కూర్చుని ఉన్నాడు వాచ్ మన్. కారు ఆగంగానే పరిగెట్టు కొచ్చి ఓపెన్ చేశాడు.

“ఆఫీసుల్నించి వచ్చే టైంలో ఎందుకు గేట్ వేస్తావ్. రాత్రి పూట వేస్తే అర్థం ఉంది” విసుకున్నాడు సతీష్.

“లేదు సార్. అడుక్కునే వాళ్ళు దూరి పోతున్నారు. నిన్న పొద్దున గంగిరెద్దుల వాణ్ణి బయటికి పంపడానికి చాల కష్టమయింది సార్. క్రిష్ణ సార్ గేటు ఎప్పుడూ వేసి ఉంచి అందర్నీ చూసి పంపమన్నారు” వినయంగా సమాధానం చెప్తూ గేట్ ఓపెన్ చేశాడు వాచ్ మన్.

మెల్లగా కారు గేటు దాటి లోపలికి వెళ్ళింది.

“ఇందులో ఎన్ని ఇళ్ళు ఉంటాయిరా?” బయటికి చూస్తూ అడిగాడు అర్జున్.

“మొత్తం ముప్ఫయ్ అయిదు. అన్నీ ఇండిపెండెంట్ హౌస్ లే”

“ఈ ఏరియాలో ఇండిపెండెంట్ హౌస్ అంటే బానే అవుతుంది. సాఫ్ట్ వేర్ వాడివి నీకేంటి లే”

“తడిసి మోపడయింది. సగం మంది అమెరికా నించి తిరిగొచ్చిన వాళ్ళే. హైటెక్ చుట్టుపక్కల కంపెనీల్లో పనిచేసే వాళ్ళే అంతా”

దారిలో ఉన్న క్లబ్ హౌస్ నీ, స్విమ్మింగ్ పూల్ నీ చూపిస్తూ ఇంటి వైపు పోనిచ్చాడు సతీష్.

క్లబ్ హౌస్ దగ్గర కాస్త హడావిడి కనపడింది.

“ఈ రోజు క్లబ్ హౌస్ లో ఓ బర్త్ డే పార్టీ ఉంది. అదీ హడావిడి” వివరించాడు సతీష్.

క్లబ్ వరండాలో ఓ ఇద్దరు కార్టూన్ వేషాల్లో గంతులు వేస్తున్నారు. “బార్నీ”, ” టిగ్గెర్” అంటూ పిల్లలంతా వాళ్ళ చుట్టూ తిరిగుతున్నారు.

“మరి నువ్వు వెళ్ళవా?” కార్టూన్ వేషాల్ని చూస్తూ అడిగాడు అర్జున్.

“గిఫ్ట్ ముందే కొనేశాలే. అంతా పిల్లల పార్టీనే. మా అబ్బాయి ఈపాటికే అక్కడ చేరి ఉంటాడు. అవసరమయితే కేక్ కటింగ్ టైమ్ కి ఓ నిమిషం వెళ్ళి వస్తా. అది చాలు”

నాలుగింగ్లీషు ముక్కలు నేర్చుకోంగానే ఏం చేసినా చెల్లిపోతుందనుకుంటున్నావురా నీ అయ్య! ఒక్కటి పీకితే నియ్యబ్బ అర్నెల్లనాడు తిన్నది కక్కుతావ్

అలాంటి ఇళ్ళని సినిమాల్లో తప్పాచూడని మంగ ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడ కుండా చూస్తోంది. ఇళ్ళనీ, ఇళ్ళలో ఉన్న కార్లనీ, రక రకాల మొక్కల్నీ. ఇరుకు అపార్ట్ మెంట్లోంచి వచ్చిన మంగకి, వేరే ఏదో దేశం వెళ్ళినట్టుగా ఉంది.

“డబ్బున్న వాళ్ళ ఇళ్ళు ఇలా ఉంటాయి” భార్యని ఉద్దేశిస్తూ అన్నాడు అర్జున్.

“సర్లే దిగు. తొందరగా రెడీ అయితే క్లబ్ హౌస్ వైపు వెళ్ళచ్చు.” అంటూ కారు దిగాడు సతీష్.

కారు శబ్దం విని తలుపు తీసి బయటికి వచ్చింది సుధ.

“రండి రండి” అంటూ సాదరంగా ఆహ్వానించింది అతిథులని.

“వీడే అర్జున్ అంటే. ఆవిడ వీడి భార్య. ” పరిచయం చేశాడు సతీష్.

“మీ గురించి చాలానే చెప్పారు సతీష్. ” సుధ

“మంచా చెడా?” తేలిగ్గా నవ్వేస్తూ అర్జున్

“బాబు లేడా?” మొదటి సారి నోరు తెరుస్తూ అంది మంగ.

“వాడా ఆ క్లబ్ హౌస్ దగ్గరే పార్ట్టీలో ఉన్నాడు. మీరు పిల్లల్ని తీసుకొస్తారేమో నని తొందరగా వచ్చెయ్యమన్నా” సమధానం చెప్పింది సుధ.

“వాళ్ళు చదువుకోవాల్ట. వీడో పుస్తకాల పురుగు. కొడుకుల ని వదుల్తాడా” సతీష్

నీలాంటి చదువుకున్న వాడు కూడా 9/11 తలుచుకుని మురిసి పోవటం బాధాకరం. వెర్రి

“నిజం అన్నయ్యా! చిన్న క్లాసు లే కదా పోనిమ్మంటే వినరు. చదువో చదువో ఒకటే గోల ఎప్పుడూ” భర్త మీద చాడీ చెప్పింది మంగ.

అన్నయ్య అన్న పిలుపు విని ఆశ్చర్య పోయింది సుధ. తమ హైటెక్ స్నేహితుల్లో ఇలాంటి పిలుపులు వినకపోవటంతో ఆ పిలుపెందుకో ఎబ్బెట్టుగా అనిపించింది సుధకి. చిన్న తనంలో ఇంటి పక్క పిన్ని గారు తండ్రిని “అన్నయ్యగారూ” అని పిలవడం గుర్తొచ్చింది. ఇప్పుడు అదే పిన్ని గారు కనపడితే తాను “పిన్ని గారూ” అని పిలుస్తుందా లేక ఆంటీ అని పిలుస్తుందా? మీమాంసలో పడింది సుధ.

కాస్త స్ఠిమిత పడ్డాక ఇల్లంతా తిప్పి చూపించారు సతీష్, సుధ.

“చాలా గొప్ప వాడివయిపోయావురా” అన్నాడు అర్జున్ మిత్రుణ్ణి మెచ్చుకుంటూ.

“నా మొహం గొప్ప. రేపు మా ఆఫీసుకి రా… ఒక్కొక్కడికి ఊరంతా స్థలాలే. నిమిషం సందు దొరికితే మాట్లాడేది ఎక్కడ ఏ స్థలం ఎంత పెరిగిందనే తపన.” సతీష్.

“జుట్టున్నామె ఎన్ని కొప్పులయినా పెడుతుంది నాయనా” నవ్వి అన్నాడు అర్జున్.

భోజనాలు చేసి మిత్రులిద్దరూ చిన్ననాటి కబుర్లలోకి మళ్ళారు. ఒకరి కుటుంబాల గురించి ఒకరు అడిగి తెలుసు కున్నారు.

MSc చేసి మొన్న మొన్నటి దాకా ఏదో ఉద్యోగం చేసి మానేసిన సుధ కీ, పదో తరగతి పాసయి, ఇల్లు దాటి బయట ప్రపంచం పెద్దగా తెలియని మంగకీ మధ్య మాటలు పెద్దగా సాగలా. మాటల్లో అనుకోకుండా ఇంగ్లీషు లోకి తెలుగులోకీ మళ్ళే అలవాటున్న సుధ అతి కష్టం మీద భాషని అదుపులో పెట్టుకునే ప్రయత్నం చేసింది.

అంతస్థులకి, అంతరాలకీ మించిన సంస్కారం, అభిమానం పుష్కలంగా ఉన్న ఆ నలుగురూ అపురూపమయిన ఆ స్నేహాన్ని కాపాడు కోవడానికి ప్రయత్న పూర్వకంగా ఒకరికొకరు సాయ పడ్డారు.