తుది ప్రార్ధన
మరుజన్మ లో దేవా!
మహానుభావా!
నన్ను ద్రోణుడిలా కుండలోనే
పుట్టనీ, అమ్మా నాన్న లొద్దు.
తిన్నడిలా అడవుల్లో ఉండనీ
ఇల్లొద్దు, వాకిలొద్దు.
అంజనీ పుత్రుడిలా సూర్యుడితో
తిరిగి చదువుకోనివ్వు. మేష్టారొద్దు.
ఆ సూత పుత్రుడిలా -ఆ రాధేయుడిలా
ఏకాకిగా పెరగనియ్యి దేవరా!
సోదర సోదరీ మణులొద్దు.
స్వామీ, వద్దు, వద్దు
పెళ్ళొద్దు, పెటాకులొద్దు
భీష్మునిలా ఉండనియ్యి , పరమాత్మా!
నిస్సంతుగా నన్నుండనియ్యి,
నీ రుణముంచుకోను.
అన్ని సంబంధాలూ బెడిసి కొట్టినవి
అంతర్యామీ అలసితి, సొలసితి.
జై పరమాత్మా, జై పరంధామా!
మత్స్య, కూర్మ, వరాహావతారా
నరసింహా, వామనా,
పరశురామా, రామా!
కృష్ణా, బలరామా, కల్క్యావతారా!
కనిపించావా తండ్రీ!
ఇంతకాడికి నువ్వు మళ్ళీ పుట్టకపోతేనేం
అంటున్నావా? హే దేవ దేవ! హే జగన్నాధ!
అలాగే కానీ దేవా, అంతకన్నా మహా భాగ్యం లేదు.
kiran kumar chava అభిప్రాయం:
May 1, 2006 10:26 am
ఏమిటండీ లైలా గారు
మరీ జనాలు అంతగనం ఇబ్బంది పెడుతున్నారా?
ఓ ప్రభూ!
నరకమైనా, స్వర్గమైనా
భూమి అయినా పాతాళమయినా
అడవి అయినా, జనారణ్యం అయినా
ఎక్కడికైనా పంపు ఈ దేహాన్ని!
కానీ,
దానితో పాటు నీపై ప్రేమను పంపడం మరవకు సుమా
ఓ ప్రభూ!
కవితలు వ్రాయనీ, వ్రాయకపోనీ
కథలు చెప్పనీ, చెప్పకపోనీ
సంతానము ఇవ్వు, ఇవ్వకపో
స్వర్ణము ఇవ్వు ఇవ్వకపో
కానీ
నీ ప్రేమను మాత్రము ఇవ్వు సుమా!
ps: పేరడీలాగా వ్రాద్దాము అనుకున్నాను, కానీ ఇంకా చెయ్యి తిరగాలి :-)
Srinivas Nagulapalli అభిప్రాయం:
May 2, 2006 9:01 am
అమ్మా నాన్న వద్దు అందామనుకుంటే
“అమ్మ, నాన్న” లను చేసింది నా పుట్టుకే అనిపిస్తుంది
అడవి కాని ఇల్లు వాకిలి వద్దు అందామనుకుంటే
అవేవీ కట్టకముందు అంతా అడవే అనిపిస్తుంది
చదువుకోవడానికి మేష్టార్లు వొద్దనుకుంటే
ప్రతి అనుభూతి పాఠంచెప్పే మేష్టారే అనిపిస్తుంది
సోదర సోదరీమణులు వొద్దు అందామనుకుంటే
కాళ్ళూ చేతులూ సోదర సోదరీమణులే అనిపిస్తున్నాయి
మూడుముళ్ళ బంధమే వద్దు అందామనుకుంటే
తలపుల బంధాలు రోజూ ముడివేసుకుంటున్నాయి అనిపిస్తుంది
బిడ్డలే బరువని వద్దు అందామనుకుంటే
కవితయే కన్యగా కళ్ళెదుట కనిపిస్తుంది
పుట్టుకే లేని భాగ్యం కావాలనుకుంటే
పుట్టకపోతే అది భాగ్యమని తెలిసేదెట్లా అనిపిస్తుంది !
విధేయుడు
Srinivas
K Kiran అభిప్రాయం:
May 22, 2006 4:45 am
అసలు ఇది ఏ రకమైన కవిత్వం??
Kiran Kumar Chava అభిప్రాయం:
May 22, 2006 10:45 am
good question.
లైలాగారూ,
మీకో మంచి విమర్శకుడు
ఏమంటారు?
నామట్టుకు అయితే
కవిత అలాగే ఉండాలనేముంది, సరే దీనిని కవిత అని పిలవకు తవిక అనే పిలువు.
భావం అర్థము చేసుకో, అర్థమయితే ఆనందించు నచ్చకపోతే నీవు ఎలాగూ ఇక్కడ విమర్శింవ వచ్చనుకో just like now.
What exactly is your question. What is it that you expect from a kavita?