Comments on: కేసు

by: baabjeelu

Mon, 01 Sep 2008 17:50:50 +0000

మాధవ్ గారూ,
అభిప్రాయాలు రాసేవాళ్ళు, వాళ్ళ తరపునో, వీళ్ళ తరపునో రాయరు.
కథావస్తువు, నాకు విపరీతంగా నచ్చింది. పంటికింద ఇన్ని “వన్నండాఫ్ ఇంచీ” సైజు రాళ్ళు పడ్డంతో, చెడ్డ చిరాకు వేసింది. అలా కాకుండా వుంటే, కారా మేస్టారి కథ మీద జరిగిన అద్భుతవైన “యుధ్ధం” లాటిది జరిగుండేది. అది తప్పిపోయింది. అదీ నా బాధ.

మీరు రాసిన, “తప్పులెందుకున్నై?” రెండు సార్లూ ఒకేలా రాసినా, ఒకసారి దబాయింపుగానూ, రెండోసారి సామరస్యం గానూ ఎలా వినిపించాయి మీకు?

అలాగే అద్రుష్టానికీ, అదృష్టానికీ తేడా ఏవిటో? (మీరు రాసిన వాక్యంలో మీ వొళ్ళుమంటే కనిపించింది. సరైన వుదాహరణ కాదు. “మోహన” గారు రాసినది ఒకసారి చదవండి. క్షమించాలి. సంపాదకులు అన్నీ తెలిసినవాళ్ళు. వాళ్ళు ప్రాచీన గ్రంథాలు అన్ని భాషలలోవీ, పరాయి భాషల్లో వస్తున్న సమకాలీన సాహిత్యం మాత్రమే చదువుతారు. “బై ది బై” వ్యావహారిక భాషకి కూడా “వృధ్ధ వ్యాకరణం” ఎవరైనా రాసేరా? జయంతి వారు అంత “పులేసం” కట్టేరో, “వ్యావహారిక భాష” మీద, మీ వల్ల తెలియడం నా అద్రుష్టం. మీ 2011 వుదాహరణ, “వుయ్ హావ్ టు టీచ్ దిస్ బగ్గ ఎ లెసన్” లాగే వినబడుతోంది. మాది రాణీగారింగ్లీషు లేదా రెన్ & మార్టిన్ ఇంకా కాదంటే ఎన్ డీ వీ ప్రసాద రావు ఇంగ్లీషు. సెమించాలి.)

ఇక, మాకు మీ అభిప్రాయాలే ముఖ్యం అన్న ముక్క నాకసలు అర్థం కాలేదు.

పాఠకులు రాసే అభిప్రాయాల వల్ల ఈ మాటకి ఏం ఒరుగుతుందో నాకు తెలీదు.

ఒక రచయిత రాసిన దాని మీద మిగిలిన వాళ్ళు ఏవైనా రాస్తే బ్లాకులు కట్టి మరీ వేసే సంపాదకులు, వాళ్ళని ఎవరైనా ఏవైనా అంటే, ఇలా వొంటికాలి మీద లేవడం, సహజవే కాబోలు.
ఇయన్నీ వొగ్గెద్దురూ. మీకు తెల్దని కాదు. వొకటే మందు, ఇలాటి తిక్కోళ్ళకి. అళ్ళెప్పుడైనా ఏటైనా రాసి పమ్మిస్తే, ఆర్ అని రెడ్డీంకు తో సున్నా సుట్టీసి, పక్కనొడేయాల. “అచ్చా! మావఁలాటోళ్ళవి కావంటారా” అవును కాబోలు.

by: Madhav

Mon, 01 Sep 2008 03:45:26 +0000

బాబ్జీలు గారూ,

ఎంత రంధ్రాన్వేషణ ఐనా ఇలా ప్రతీ అచ్చుతప్పూ ఏకరువు పెట్టక్కర్లేదనుకుంటాను. ఎక్కడా లేని ఇన్ని తప్పులీ కథకే ఎందుకున్నై? అనడిగితే సరిపోయేది.

తప్పులెందుకున్నై? అని దబాయించే బదులు తప్పులెందుకున్నై? అని సామరస్యంగా అడిగితే, 2005లో ఈమాట సంపాదకుల సాదకబాధకాలు ఏమైనా తెలిసేవేమో. ఇప్పుడిక తెలీవు, వారు చెప్పరు కాబట్టి.

కానీ, ఒకటి మాత్రం నిజం. సంపాదకులదే బాధ్యత, తప్పైనా ఒప్పైనా, అప్పుడైనా, ఇప్పుడైనా ఇంకెప్పుడైనా. అందుకని ఇప్పుడూ తప్పు మాదే.. అలాగే 2011లో ఒక పాఠకుడు…

“అద్రుష్టానికీ, అదృష్టానికీ - క్రుతజ్ఞతకీ, కృతజ్ఞతకీ తేడా తెలియని సంపాదకు లుండడం మన టెల్గూ* భాష దరిద్రం.
- ఒక పాఠకుడు.
(* టెల్గూ అనేది జాన్ స్మిత్ ప్రభావం వల్ల రాసినది)

- అని తిడితే, అప్పుడూ తప్పు మాదే. తప్పదు కదా మరి? ఐనా పర్లేదు లేండి. మాకు మీ అభిప్రాయాలు ముఖ్యం.

మాధవ్ మాచవరం
(ఈమాట సంపాదకుల తరపున అని రాయదల్చుకోలేదు, వారి అనుమతి అడగలేదు కాబట్టి)

by: baabjeelu

Sun, 31 Aug 2008 19:15:02 +0000

ఈ మాట సంపాదకులకు,
“ప్రూఫ్ రీడింగ్” బాధ్యత ఎవరిది?
రాసిన వారిదా? ప్రచురించేవారిదా?
ఈ కథ లోనే ఇన్ని తప్పులెలా దొర్లేయి? ఇన్ని అచ్చుతప్పులు ఇంకెక్కడా లేవు. అభిప్రాయాలులో తప్ప. (నేను రాసిన వాటిలోనే కొన్ని మా నాలుగోక్లాసు నాన్నమ్మ చదివి, “నాకు చూపించేకే పంపించు” అంది. తప్పైపోయింది క్షమించు అనగలిగేను)
మచ్చుకి…
“ఇదిగో లింగమ్మా నువ్వు ఈ కోర్టుంఉందు…” ( అందుకే లింగమ్మకి అన్నం నీళ్ళు బంద్ అన్న ఒక్క మాట అర్థమైంది, కోర్టంఉందు ఎవరికీ అర్థంకాదు)
“విశయం” (తెలంగాణా యాసా?)
“ఒక రకంగా వాళ్ళు కూడా ఆవిడ పక్షాన చేరరేమో” (పత్రికల వాళ్ళు, ఆవిడ పక్షాన చేరేరేమో కదా?)
“నష్ఠపోవడం” (బహుశా నష్టం తాలూకా బాధని ధ్వనింపచేయడం కోసం అయుండొచ్చు)
“ఒక సాధారణ పౌరిడికి..” ( సాధారణ పౌరుడు, కోన్ కిస్కా గాడు. వాడి గురించి ఎలా రాసినా తప్పు కాదు. వోటర్ల లిస్టులో వాడి “ఫోటో” బదులు మరొహడిది వేసినా, “ఫొటొ” సరిగ్గానే వుంటుంది, పేరు మార్చేసినా ఎవడిక్కావాలి?)
“నా కొడుకుని ఉత్త పుక్యానికి నోముకున్నారు..”
“దృష్ఠీ” (దృష్టి తీవ్రత కోసవేమో?)
ఇక వాక్యాల “విశయం.”
రచయిత కి తెలంగాణా యాస మీద పట్టులేదు. పట్టు లేని విషయాన్ని పట్టించుకోకూడదు, రచయిత. లేకపోతే అప్పటిదాకా “మరియాదస్తుల” భాషలో సాగే వాక్యం ఆవుపెయ్యా కాదు, గేదే పెయ్యా కాదు అన్నట్టు తయారవుతుంది.
వుదాహరణకి:
“మొఖాలు ఎర్రగా చేసుకోవడం తప్ప మరేం చేయలేక పోయినరు”
“అందుకే గుర్రుగా … చూస్తున్నరు ఇద్దరూ”
“.. టీవీ వాళ్ళొచ్చినరు, … మట్లాడినరు..” ఎస్సై ఇంటి దారి పట్టినడు.
లింగమ్మ జడ్జీ గారితో శిష్ట వ్యావహారికంలోనే మొదలెట్టి, తెలంగాణా యాసలోకి వెళిపోతుంది.
“నీ కాల్మొక్కుత..” తప్పు. “నీ కాల్మొక్త..” ఆయనెవరండీ, ముప్ఫై, నలభైయేళ్ళ కిందటే అంత చక్కగా రాసేరు. ఇప్పుడేవొచ్చిందీ?
రాసిన ప్రతిసారీ “భాషా” అనే రాసేరు. అందరూ “బాషా” అనే అంటారు. “అలీఫ్, బే… ల్లో కూడా “భ” లేదనే అనుకుంటున్నాను. “మోహన” గారేవయినా చెప్పగల్రా? లేదంటె మా సాజిద్ నడిగితే తెలిసిపోతుంది. అడుగుతాను.
ఈ కింది వాక్యం “ఇండిపెండెంటు” గా చదివి “కర్తా, కర్మా మరియు క్రియ” చెప్పగలిగిన వాళ్ళకి సాహిత్య అకాడెమీ “ప్రైజు గేరంటు” (అమంగళము ప్రతిహతమౌగాక)

“హైదరాబాదులో మిత్రుడు, హైకోర్టు జడ్జీ ఒకాయన పిల్లవాడి పెళ్ళికి వెళితే ఆయన నోటి మీదుగా విన్న విషయం….”
(రసాత్మకవైన వాక్యం అందరికీ అదే రసాన్ని అందించాలి. లేకపోతే అది రాసినవాడిదే తప్పు. చదివిన వారిది కాదు.)
“విప్లవ్ గారితో గొడవ/అభిప్రాయభేదం వల్ల ఇలా “రంధ్రాన్వేషణ” చేస్తున్నాడెహె” అని అనొచ్చు. (నాకే అనిపించింది. నచ్చకపోతె వదిలెయ్యొచ్చుగా? ఎందుకింత రాధ్ధంతం? పిల్లలు ఎలాగా తిడుతున్నారు ఈ మాట చదవటం మొదలెట్టేక వాళ్ళతో ఆడ్డం, వగైరాలు మానేసేనని)
నిజాయితీ గురించి బాధపడేవాళ్ళు నిజవైన వాళ్ళు. విప్లవ్ గారికి నిజాయితీ గురించి
నిర్దుష్టవైన అభిప్రాయం వుంది. ఇలాటి వారి రచనల గురించే వివరంగా రాయాలి.
ఈ రచనలో నిజాయితీ వుంది. ఇంకేం లేదు.
ఇక వరవర రావూ, గద్దర్ గురించి: వాళ్ళిద్దర్నీ “లింగమ్మ” తప్పు పట్టింది. వీళ్ళిద్దరూ ఏవనకుండావుంటే ఆవిడ కొడుకు బతికుండేవాడన్న బలవైన అభిప్రాయంతో. తప్పో రైటో లింగమ్మది, రచయితది కాదు.
మై డియర్ విప్లవ్,
మరో భారత యుధ్ధాన్ని రచించగలిగిన వారని స్వయంగా చెప్పుకునారు. ఇదేం లెక్క?
అభిప్రాయాల్ని పట్టించుకోకండి. చదివేసి వూరుకోండి.
ఈ విషయం మీద రాయండి.
“ఇద్దరు నడివయసు ఆడవాళ్ళు బస్సు కోసం వెయిట్ చేస్తున్నారు. “చెస్. ఎదవ లోకం” అన్న మూడ్ లో వున్నారిద్దరూ. ఇద్దరికీ మాటలు కలిసాక తెలిసింది ఇద్దరూ కొడుకుల్ని పోగుట్టుకున్నవాళ్ళేనని. అదికూడా “వొరం రోజుల కిందటే” ఇద్దరు కొడుకులూ పోయేరు. ఇద్దరికీ ఆశ్చర్యం వేసింది “ఇదేటిదని”. ఒహావిడ కొడుకు పోలీసు, మరొహావిడ కొడుకు (అవిడకి తెలుసు ఎటు పోయేడో, ఎక్కడున్నాడో) చదువూ సంధ్యా, తల్లీ తండ్రీ అందర్నీ వదిలేసి చిన్నప్పుడే అటెటో పోయేడు.”

మీలాటి వారే రాయగలరు. రాయండి.