ఇస్మాయిల్ గారు
నా
ప్రయాణం మొదలైనదగ్గర్నుంచి
ఆయన
తారస పడుతూనే ఉన్నారు
కనిపిస్తే
కబుర్లు
కవిత్వంతో
ఆయన చుట్టూ మూగిపోయేవాళ్లం
తెలియని అభిమానులెందరో
* * *
ఆయన
దుమ్మూ ధూళీ దులిపి
కడిగి ఆరేసిన అక్షరం
వెదికే కళ్లకి
దారి చూపించే వెలుగు దృశ్యం
రణగొణ ధ్వనుల్ని కాదని
నిశ్శబ్దంగా చెప్పే సరికొత్త శబ్దం
* *
ఆయన
ఇప్పుడే ఇక్కడే
ఉన్నట్టే ఉన్నారు
అంతలోనే మనిషి కనిపించడం లేదు
వలసపాకని వదిలి
కనిపించని మరో చోటుకి
వలసపోయినట్టున్నారు
వెళ్తాం అంటే
ఉండండి అప్పుడేనా అనేవారు
తనకి వర్తించదేమో అది మరి